نسخه چاپی نسخه چاپی

پیشنهادی برای دولت روحانی

دوشنبه ۱۰ تیر ماه ۹۲

 این روزها مجال بیشتری برای دکتر روحانی در بررسی پیشنهادهای دریافتی وجود دارد. او هنوز رسما کارش را به عنوان رئیس جمهوری آغاز نکرده است و طبعا از دریافت پشنهادهای راه‌گشا در زمینه‌های گوناگون از جمله در شکل دادن به ترکیب کابینه و دولتش، استقبال خواهد کرد. اما در این نوشته، پیشنهادی مطرح می‌شود که ارتباطی با کابینه ندارد و ظاهرا در باره مسائل آینده نیست بلکه به گذشته مربوط است اما بازخوانی گذشته‌ای است که برای پیشبرد امور آینده بسیار ضرورت دارد.

متاسفانه دولت احمدی‌نژاد، بی‌اعتمادی‌ زیادی ایجاد کرده و یکی از مهمترین موارد این بی‌اعتمادی، مربوط به آمارهای حوزه اقتصادی است. غالب صاحبنظران معتقدند که دولت با حذف نهادهایی چون سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و با در اختیار گرفتن همه نهادهای کارشناسی و ساختارهای تصمیم‌گیری، عملا به حذف نهادهای مستقل اقدام و رویکرد کارشناسانه و تخصصی برخی از این نهادها را به رویکرد سیاسی تبدیل کرده است. بر همین اساس، معتقدند که بسیاری از آمارهایی که از سوی دولت ارائه شده است، دقیق نیستند و جنبه تبلیغاتی دارند. به باور این افراد، دولت احمدی‌نژاد، ارقام رشد اقتصادی و خدمات دولت را بسیار بیشتر از حد نشان داده و آمارهای ناکامی‌ها و مشکلات را بسیار کمتر عرضه کرده است. مثلا در حالی که نهادهای اقتصادی بین‌المللی، وضعیت رشد اقتصادی را بسیار پایین اعلام کرده بودند، نهادهای رسمی دولتی اعلام کردند که اعداد اعلام شده از سوی بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول را قبول ندارند و اعدادی به مراتب بالاتر را به عنوان میزان رشد سالانه اقتصاد ایران اعلام کردند. علیرغم این وضعیت، آقای احمدی‌نژاد اعلام کرد که او ارقام اعلام شده از سوی نهادهای رسمی را هم قبول ندارد زیرا رقم واقعی رشد اقتصادی کشور، دو رقمی است اما مسئولان خجالت می‌کشند که این ارقام را اعلام کنند!

برای این که دیگر جای هیچ شبهه‌ای برای آینده باقی نماند به دولت آقای روحانی پیشنهاد می‌شود به عنوان گام اول و ضروری، همه آمارهای اقتصادی ارائه شده در طی ۸ سال گذشته را مجددا مورد بررسی قرار دهند و بدون هر گونه ملاحظه‌ای، آنها را منتشر کنند تا معلوم شود که دولت احمدی‌نژاد، کشور را با چه وضعیتی تحویل دکتر روحانی و اعضای دولت وی داده است. مهمترین این آمارهای اقتصادی را در محورهای زیر می‌توان خلاصه کرد:

–         نرخ رشد اقتصادی کشور در طی ۸ سال گذشته

–         میزان نقدینگی افزوده شده در دولت نهم و دهم

–         نرخ بیکاری و نوسانات آن

–         میزان تورم از ابتدای کار دولت احمدی‌نژاد تا حال

–         آمارهای اجتماعی مهم مانند میزان طلاق، اعتیاد، زندانیان، ایدز، زنان خیابانی و …

–         میزان واقعی درآمد ارزی کشور در طی ۸ سال گذشته

–         میزان بدهی دولت به بانک مرکزی و بانکهای دیگر و نیز مقدار بدهی دولت به پیمانکاران

–         حجم تعهدات خارجی دولت

–         میزان صادرات نفتی در وضعیت کنونی

–         میزان تولیدات اقلام مهم صنعتی مانند برق، سیمان، فولاد، مواد پتروشیمی و …

–         محل دقیق تامین بودجه مربوط به پرداخت یارانه‌ها در دو سال گذشته

–         محل دقیق تامین بودجه مربوط به پرداخت سهام عدالت در یکی دو سال گذشته

–         وضعیت واگذاری کارخانجات و صنایع و اموال دولتی به بخش خصوصی در جهت اجرای قانون اصل ۴۴ قانون اساسی

–         آمار دقیق مربوط به ضریب جینی و تغییرات آن در دولت نهم و دهم

–         فهرستی از شکایات مطروحه قوه مقننه علیه قوه مجریه و رئیس جمهوری

–         گزارش جامعی از میزان تخلفات دولت نهم و دهم از اسناد بالادستی و برنامه‌های پنجساله و بودجه

–         …

چنین به نظر می‌رسد که دولت دکتر حسن روحانی اگر بتواند در اسرع وقت این آمارها را آماده و منتشر کند، اولا صحت و سقم آمارهای اعلام شده در دولت احمدی‌نژاد را مشخص خواهد کرد، ثانیا به مردم خواهد گفت که دولت و کشور را در چه وضعیتی در اختیار گرفته است، ثالثا میزان انتظارات مردم و جامعه را از دولت خودش منطقی و معقول خواهد کرد، رابعا و از همه مهمتر، سنتی را خواهد گذاشت که دیگر هیچ دولتی نتواند به دلخواه و با هدف بهره‌برداری سیاسی و تبلیغاتی، دست به آمارسازی بزند و سرمایه اعتماد مردم و کارشناسان را با این شیوه، برباد دهد.

Share and Enjoy


اضافه کردن نظر