نسخه چاپی نسخه چاپی

تظاهرات ۱۳ آبان و مصلحت ملی

روزنامه ایران / یکشنبه ۱۲ آبان ۹۲

 فردا ۱۳ آبان است و در تقویم، روز ملی مبارزه با استکبار جهانی. امسال به دلیل وضعیت مذاکرات هسته‌ای و نیز به خاطر ارتباط برقرار شده میان ایران و امریکا در جریان سفر دکتر روحانی به نیویورک و همچنین به دلیل مباحث مطرح شده پیرامون شعار «مرگ بر امریکا»، حساسیت خاصی در مورد مراسم این روز ایجاد شده است. در این میان، برخی بر برگزاری هر چه باشکوه‌تر مراسم روز ملی مبارزه با استکبار جهانی اصرار دارند و برخی معتقدند که اساساً باید برگزاری این مراسم را منتفی ساخت و باب نیمه‌گشوده روابط میان دو کشور را کاملاً باز کرد. اما به نظر می‌رسد که گزینه دیگری هم بتواند سر راه ما قرار داشته باشد.
واقعیت این است که مردم ما سابقه منفی از امریکا در ذهن خود دارند و بر این باورند که این کشور در پی ضعف استعمار کهن انگلیس، جایگزین بریتانیا در ایران شد و با انجام کودتای ۲۸ مرداد و سپس با قرار گرفتن در پس استبداد محمدرضا شاه، بر مقدرات کشورمان تسلط یافت. همچنین رخدادهای جنگ جهانی دوم به بعد نشان داد امریکا به عنوان میراث‌خوار استعمار، سلطه‌گری جهانی است که هم اراده مداخله در دیگر کشورها را دارد و هم توانش را؛ و به همین دلیل، این دولت امریکاست که نظام سلطه جهانی را نمایندگی و حفظ می‌کند. اوج این مداخلات را ما در مقابله این کشور با جمهوری اسلامی در اشکال مختلف شاهد بوده‌ایم.
برگزاری تظاهرات مردمی علیه نظام سلطه و دولت امریکا در ایران، امر تازه‌ای نیست و به صورت نمایشی از مبارزه مردم ما با استکبار درآمده است و به همین دلیل، انتظار نداریم که امسال تعطیل شود. جریان‌های دانشجویی و دانش‌آموزی و دیگر اقشار جامعه مانند سال‌های قبل می‌توانند در تظاهرات ۱۳ آبان شرکت کنند و اعتراض خود را به عملکرد و مواضع امریکا نشان دهند. این امر با توجه به اعمال تحریم‌های ظالمانه امریکا علیه ملت ایران، معنا و پیام روشنی هم می‌تواند داشته باشد. در عین حال باید به چند نکته زیر توجه کرد:
۱- این مراسم باید با رویکرد ملی برگزار شود و نباید اجازه داد که نهادی خاص یا احزاب و گروه‌های سیاسی مشخص، این مراسم را به ابزاری علیه رقبای سیاسی و فکری خود تبدیل کنند.
۲- در شرایط کنونی که مذاکرات میان ایران و امریکا و دیگر کشورهای اروپایی در مقوله هسته‌ای در جریان است، نباید در تعیین محتوای شعارها و قطعنامه پایانی به گونه‌ای عمل کرد که دست مسئولان ایرانی در اتخاذ سیاست‌ها و تاکتیک‌های مورد نیاز، بسته شود و پیگیری منافع ملی کشور ناممکن یا دشوار شود.
۳- رهبری فرمودند که ما به امریکا بی‌اعتمادیم اما به مسئولان کشور خودمان اعتماد داریم. بهترین محتوا برای شعارهای این مراسم این است که بی‌اعتمادی مردم ما به سیاست‌های امریکا را برجسته ساخته و از این کشور بخواهد که حسن‌نیت خود را در مذاکرات نشان دهد.
۴- در عین حال باید از ایجاد تردید درباره اهداف مذاکرات صورت گرفته و نیز در باره نیت هیأت ایرانی طرف مذاکره با ۱+۵، جداً خودداری کرد. قرار نیست به نام حمله به سیاست‌های امریکا، پشت تیم مذاکره کننده خودمان را خالی کرده و آنها را به سازش و خدای ناکرده خیانت متهم کنیم.
۵- با توجه به حساسیت مردم امریکا به تظاهرات ۱۳ آبان در ایران، خوب است اولاً در تکرار شعار «مرگ بر امریکا» به گونه‌ای نشان دهیم که مرادمان نه مردم بلکه سیاستمداران افراطی و جنگ‌طلب این کشور هستند و ثانیاً به جای آتش زدن پرچم امریکا که نماد ملی این کشور است، نمادهای سلطه‌طلبی در صحنه بین‌الملل به چالش کشیده شود تا جریان افراطی درون آن دولت نتواند از تظاهرات ۱۳ آبان به عنوان نشانه عدم صداقت مسئولان ایرانی در مذاکرات یاد کند و برای پیشبرد سیاست‌های افراطی خود بهره بگیرد.

Share and Enjoy


اضافه کردن نظر