نسخه چاپی نسخه چاپی

با یک گل بهار نمی‌شود!

روزنامه ایران / یکشنبه ۱۷ آذر ۹۲

این روزها در سطح شهر تهران تابلوهایی در معرض دید مردم قرار گرفته که عنوان آن چنین است: «با یک گل بهار نمی‌شود» و بعد نقاشی دو دوچرخه‌سوار در این تابلو آمده که اولی با یک فرزندش بسیار پکر و گرفته است و دومی با ۵ فرزندش بسیار سرحال و شاد و در حال رفتن به سیزده‌بدر است و در زیر آن عنوان کلی نوشته شده است: «فرزند بیشتر، زندگی شادتر»!

نمی‌دانم دوستانی که تصمیم گرفتند با نصب این گونه تابلوها در سطح شهر تهران یعنی در یکی از گران‌ترین پایتخت‌های جهان، مردم را به افزایش موالید تشویق کنند، با کسانی از میان صاحبنظران مشورت کرده‌اند یا نه و آیا پیامدهای روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانه کارشان را می‌دانند یا خیر اما چنین به نظر می‌رسد دست‌کم از نظر میزان تأثیر این گونه تبلیغات و نوع واکنشی که مردم و بخصوص جوانان به آن نشان می‌دهند، حتماً باید مطالعه و بررسی و خود را قانع کرده باشند که این گونه تبلیغات مستقیم در مقوله افزایش جمعیت، تأثیرگذار است.
واقعیت این است که مسأله کاهش نرخ رشد جمعیت و پیر شدن مردم ما به مقولات متعددی وابسته است که مهمترین آنها، بالا رفتن سن ازدواج و به تأخیر افتادن زمان تشکیل خانواده به دلیل وجود مشکلات اقتصادی است. طبعاً تا زمانی که مشکلات اقتصادی به همین وضعیت ادامه یابد و امکان ازدواج آسان برای جوانان کشور فراهم نشود، میل به فرزندآوری در خانواده‌ها و رشد جمعیت همچنان کم خواهد بود. در آن صورت انتظار این که با این گونه تشویق‌های خیابانی بتوان به تغییر نگرش مردم درباره تعداد فرزندان رسید، ساده‌اندیشانه است.
در دولت سابق برای افزایش جمعیت، سخنهای تشویقی زیادی مطرح و تشویق‌های مادی متعددی هم در نظر گرفته شد. رئیس جمهوری به مردم برخی از مناطق گفته بود که اگر جمعیت آنان زیاد شود، برای تبدیل بخش آن‌ها به شهر، اقدام می‌شود یا به حساب هر فرزندی که به دنیا بیاید، مبلغ یک میلیون تومان به عنوان جایزه داده خواهد شد یا مدت مرخصی ایام زایمان زنان کارمند افزوده شد و… اما به دلیل وجود همان مشکلات اساسی اقتصادی، این اقدامات جواب نداد و نرخ رشد جمعیت افزایش نیافت. مسأله اصلی در این قضیه، شغل و درآمد اقتصادی است که اگر به آن توجه نشود، بقیه تلاش‌ها هم ابتر خواهد ماند. سال‌ها قبل برای جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهر، سعی شد مرکز بهداشت، مدرسه، امکانات رفاهی و امثال آن در روستا ایجاد شود اما به مسأله اصلی یعنی ایجاد اشتغال و درآمد توجه نشد. نتیجه آن شد که روستاییان به شهر آمدند و ساختمان مدارس و مراکز بهداشت هم بلااستفاده ماند. رشد جمعیت هم بدون حل مسأله اصلی ناشدنی است و این گونه تبلیغات هم بعید است که تأثیر قابل اعتنایی داشته باشد.

Share and Enjoy


یک نظر در ”;با یک گل بهار نمی‌شود!“

  1. س ع ق می‌گوید

    بسمه تعالی. جناب آقای شکوهی با اهداء سلام
    یکی از عوامل موثر در رشد جمعیت عامل اقتصادی است که آنهم میتواند در جهت رشد عمل کند و یا در جهت کاهش رشد. مثلا رشد جمعیت بنگلادش و پاکستان به رغم وضع نامساعد اقتصادی زیادتر از کشورهای اروپایی به رغم وضع اقتصادی مناسب است. در سالهای اولیه انقلاب هم رشد جمعیت زیاد بود اما در دوران آقای خاتمی که وضعیت اقتصادی وضع نسبتاً مناسبی داشت، رشد جمعیت کاهش یافت. لذا موضوعات دیگری از جمله نوع نگاه به رفاه، نرخ شادی، اعتقادات مذهبی، موضوعات فلسفی و حتی فراتر وضعیت نظام بین‌الملل در موضوعات کلان سیاسی… از عوامل دیگر موثر در رشد جمعیت هستند. ضمن آنکه فرق است بین آنکه چه کسی یا چه تشکیلاتی با چه رویکردی از مردم مطالبه رشد بیشتر کند. مثلا اگر یک نظامی از مردم بخواهد رشد جمعیت خود را افزایش دهند، عده‌ای خواهند ترسید که نکند می‌خواهد جمعیت اضافه شود تا آنها را روی مین بفرستند اما اگر یک شخصیت علمی محبوب از مردم بخواهد رشد جمعیت خود را بیافزایید تا بتوانیم با تربیت متخصصین سطوح بالا وضع آینده‌مان را بهبود ببخشیم، نوع اثرگذاری آن در میان ملت بسیار متفاوت خواهد بود.
    در همین جا نظر خودم را هم به صراحت بگویم که من موافق با رشد جمعیت هستم. مشروط بر اینکه برای کشور به ازای هر نفر سه هزار متر مکعب آب در سال تهیه کنیم، هر چند پرهرینه باشد.

اضافه کردن نظر