نسخه چاپی نسخه چاپی

رویکرد صحیح در فعالیت سیاسی دانشجویان

 روزنامه ایران / پنجشنبه ۲۱ آذر ۹۲

این روزها مسأله فعالیت سیاسی دانشجویان و دانشگاهیان بار دیگر مورد توجه قرار گرفته و دلیل آن هم عمدتاً به روی کار آمدن دولتی مربوط می‌شود که شعار آن ایجاد نشاط سیاسی در جامعه برای فعالیت‌های قانونی همه اقشار بخصوص دانشجویان و حذف فضای امنیتی موجود در دانشگاه اعلام شده است.
این امر از یک‌سو امیدوار‌کننده است زیرا فعالیت سیاسی دانشجویان، منجر به بهبود فضای سیاسی کشور و افزایش شور و شعور سیاسی در نسل جوان جامعه می‌شود و در عین حال از بعدی می‌تواند نگران‌کننده باشد همانگونه که مقام معظم رهبری در دیدار با اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی، اعلام و تأکید کردند که دانشگاه نباید عرصه ترکتازی و جولانگاه جریان‌های سیاسی شود.
دکتر روحانی رئیس دولت جدید هم درباره کار سیاسی در دانشگاه، تعبیری را به کار بردند که دارای پیام جامعی است و هر دو بعد قضیه را بیان می‌کند. ایشان اعلام کردند که «دانشگاه خانه احزاب نیست اما کارگاه سیاست است». در این عبارت هم از ضرورت کار سیاسی در دانشگاه و در جمع دانشجویان سخن رفته و هم بر جلوگیری از تبدیل دانشگاه به خانه احزاب و جولانگاه جریان‌های سیاسی تأکید شده است. در عین حال رئیس جمهوری، دانشگاه را بستری معرفی کرد که دانشجو باید در آن، سیاست‌ورزی کند و مهارت کار سیاسی را به دست آورد.
رسالت اصلی‌ دانشجویان در دانشگاه، تحصیل است ولی نباید به این امر بسنده ‌شود بلکه مسأله جامعه‌پذیری و از جمله جامعه‌پذیری سیاسی هم در حیطه نیازها و مسئولیت‌های این قشر قرار دارد. دانشجو به رغم داشتن حساسیت نسبت به سرنوشت سیاسی جامعه و کشور‌ نمی‌تواند عمل معطوف به قدرت داشته باشد و کار سیاسی را برای کسب قدرت انجام دهد. عمل معطوف به قدرت به سیاستمداران و احزاب و گروه‌های سیاسی مربوط است که هدف رسمی خود را ایجاد شرایط مورد نظر از طریق کسب قدرت و سلطه بر نهادها و مراکز تصمیم‌گیری و اجرایی اعلام کرده‌اند و طبعاً دانشجویان، این‌گونه نیستند. دانشجویان وقتی متشکل هم بشوند و انجمن و گروه هم تشکیل بدهند، باز هم یک گروه اجتماعی محسوب می‌شوند و عمل معطوف به هدف دارند یعنی رسیدن به اهداف خاص مورد نظر آنان است و آن را نه مستقیماً بلکه به دست سیاسیون، عملی می‌کنند.
برای این که دانشگاه کارگاه سیاست برای دانشجویان شود باید:
اولاً امکان تشکیل انجمن‌های مختلف با گرایش‌های سیاسی متفاوت را برای آنان فراهم کرد.
ثانیاً باید هزینه کار سیاسی را برای دانشجویان کاهش داد و داشتن مواضع سیاسی خاص را نباید موجب اعمال فشار یا محدودیت برای آنان قرار داد. حتماً با خطاهای احتمالی دانشجویان در فعالیت‌های کارگاهی سیاست باید با اغماض و گذشت برخورد شود.
ثالثاً از این که در درون دانشگاه، تشکل‌ها یا سازمان‌های دانشجویی به ابزار دست احزاب و گروه‌های سیاسی تبدیل شوند، جداً باید جلوگیری کرد. این تشکل‌ها به مثابه یک گروه اجتماعی هستند و نباید آنان را شاخه دانشجویی نهادها و احزاب بیرون دانشگاه تلقی کرد.
اگر چنین شود شاید شور و شعور سیاسی در دانشجویان درآمیزد و در کنار علم‌آموزی، فعالیت منطقی دانشجویان در حوزه اجتماعی و سیاسی را هم شاهد باشیم.

Share and Enjoy


یک نظر در ”;رویکرد صحیح در فعالیت سیاسی دانشجویان“

  1. س ع ق می‌گوید

    بسمه تعالی. با اهداء سلام.
    فرمودهاید: «ثالثاً از این که در درون دانشگاه، تشکل‌ها یا سازمان‌های دانشجویی به ابزار دست احزاب و گروه‌های سیاسی تبدیل شوند، جداً باید جلوگیری کرد. این تشکل‌ها به مثابه یک گروه اجتماعی هستند و نباید آنان را شاخه دانشجویی نهادها و احزاب بیرون دانشگاه تلقی کرد». اصل اعتقاد به اینکه «جدا باید چلوگیری کرد» است که باعث میشود جدا از فعالیتهای دانشجویی جلوگیری شود زیرا چه کسی یا کسانی باید جدا جلوگیری کنند؟ هر کس مسئولیت جدا جلوگیری کردن را به عهده بگیرد، همان میکند که در عمل شاهد آن هستیم.
    این تجویز را برای دانشآموزان، روحانیون، مسئولین نظام… هم داشته باشیم، آنگاه دیگر احزاب فقط روی کاغذ تحقق پیدا میکنند.

اضافه کردن نظر