نسخه چاپی نسخه چاپی

اسلام‌گرایان تونس، هوادار ترکیه یا ایران؟

روزنامه سیاست روز / یکشنبه ۸ آبان ۱۳۹۰

در یکی از دیدارهای مقام معظم رهبری با یکی از مدیران مسئول روزنامه‌های مطرح کشور، ایشان بر این نکته تاکید کردند که نیازی نیست مطالب طولانی بنویسید و همه حرفهای خود درباره یک موضوع را در یک نوشته مفصل به خوانندگان عرضه کنید. می‌توان هر روز یکی از سخنان و یکی از حرفهای فراوان خود را نگاشت و گفتن بقیه را به روزهای بعد موکول کرد. در این ستون، بنا دارم به این توصیه ایشان عمل کنم و هر روز یک حرف و یک سخن را برجسته کرده و حاشیه‌ای بر متن رخدادهای ایران و جهان بنویسم. امید که این نوشتن هر روز ادامه یابد.

×××

انتخابات تشکیل مجلس موسسان در تونس با پیروزی قاطع جنبش «النهضه» به رهبری راشد الغنوشی، باعث خوشحالی ما شده است اما خوب است به جنبه دیگری از این ماجرا هم دقت شود.

همه به خاطر داریم که وقتی اسلام‌گرایان ترکیه در انتخابات این کشور پیروز شدند، احساسی مشابه، به همه ما دست داد و خوشحال بودیم که پس از سالها، لائیک‌ها در این کشور شکست خوردند و احزاب اسلام‌گرا به پیروزی رسیدند.

اکنون اما نوعی تعارض میان اسلام‌گرایان ترکیه با نیروهای انقلابی در ایران احساس می‌شود و حتی به نظر می‌رسد که دو نوع اسلام‌گرایی موجود در ترکیه و ایران، مانند دو رقیب هستند که درصدد صدور الگوی مورد نظر خود به کشورهای مسلمان برآمده‌اند.

ترکیه با غرب میانه خوبی دارد و سیستم ضد موشکی ناتو را در کشور خود مستقر کرده است. همچنین در ماجرای صلح خاورمیانه، همسو با دولت اوباما در فکر ایجاد دو کشور فلسطینی و اسرائیلی در سرزمین واحد فلسطین است. در قبال سوریه، مواضعی کاملا همسو با غرب اتخاذ کرده است. نخست‌وزیر این کشور از مردم انقلابی منطقه خواسته است که به فکر یک نظام سیاسی سکولار و لائیک باشند و از تشکیل یک حکومت مذهبی، پرهیز کنند. خلاصه آن که این حکومتی که یک روز باعث خوشحالی ما شده بود، اینک تا حدودی به رقیب ما مبدل شده است.

در تونس نیز وضع به همین صورت است. از حدود ۲۰ سال قبل، راشد الغنوشی تا حدودی حساب خودش را از انقلاب اسلامی ایران جدا کرد و به نوعی اسلام دموکراتیک و سازگار با جوامع مدرن غربی روی آورد. وی رسما اعلام کرد که الگوی ترکیه را برای تونس مناسب می‌داند و خودش هم «امام‌خمینی» تونس نیست. شعار بعد از پیروزی وی نیز «تونس برای همه تونسی‌ها» بود. وی در سالهای اولیه انتشار مجله کیان در یک مصاحبه با این نشریه، الگوی مورد نظر خود را برای دموکراسی اسلامی ارائه داده بود که بسیار شبیه الگوی امروز کشور ترکیه است.

با این حساب یادمان باشد که نباید خیلی از روی کار آمدن اسلام‌گرایان در این کشور خوشحال باشیم چون بعید نیست که بعد از مدتی به منتقدان این جریان تبدیل بشویم.

تذکر: این یادداشت در روزنامه سیاست روز با نام مستعار «علی اشرفی» منتشر شد.

No related content found.

Share and Enjoy


اضافه کردن نظر