نسخه چاپی نسخه چاپی

وحدت حماس و فتح برای تقسیم کار مبارزه

 روزنامه سیاست روز / شنبه ۵ آذر ۱۳۹۰

روز سوم آذر خالد مشعل و محمود عباس در مصر با یکدیگر ملاقات کردند و بر سر اجرایی کردن توافقات ۷ ماه قبل دو جنبش حماس و فتح،‌ به تفاهمات تازه‌ای دست یافتند. آنان بعد از مذاکره گفتند که اختلافات خود را کاهش داده‌اند. طرفین همچنین با آزادی زندانیان سیاسی از زندان‌های هر دو جناح موافقت کرده‌اند. محمود عباس و خالد مشعل در قاهره اعلام کردند که اهداف سیاسی مشترکی را دنبال خواهند کرد و عباس پس از دیدار با خالد مشعل گفت: «میان ما هیچ اختلافی وجود ندارد. ما، به عنوان دو شریک، بر پایه مسئولیتی تقسیم شده با یکدیگر همکاری می‌کنیم.»

خبرگزاری‌ها از خشم رژیم صهیونیستی از وحدت سیاسی تشکیلات خودگردان فلسطینی و جنبش حماس خبر دادند و خاطرنشان کردند که پس از توافق محمود عباس و خالد مشعل در قاهره، سخنگوی نتانیاهو از نزدیکی فتح و حماس انتقاد کرده و گفته است که: «فلسطین از دست رفت»! وی گفت که «این وحدت، تاثیر جدی بر آینده مردم فلسطین و چشم‌انداز صلح خواهد داشت». خشم اسرائیل بیشتر ناشی از آن است که به‌گفته «صالح البرداویل» یکی از اعضای پیشین حماس، این سازمان حتی در صورت حضور در دولت وحدت ملی فلسطینی، حاضر نخواهد شد اسرائیل را به رسمیت بشناسد.

واقعیت این است که هم سازمان آزادیبخش فلسطین و هم سازمان حماس – و حتی سازمان جهاد اسلامی فلسطین- نمایندگان بخشی از مردم فلسطین هستند که بر سر مبارزه و شیوه رسیدن به هدف،‌ با یکدیگر اختلاف دیدگاه دارند. اگر از منظر هر کدام از این دو سازمان به واقعیت موجود فلسطین بنگریم،‌ ممکن است اختلافات زیادی میان آنان موجود باشد اما یک چیز غیرقابل انکار است و آن تعلق خاطر هر دو سازمان به تشکیل کشور فلسطینی در صورت امکان در تمامی سرزمین فلسطین است. اکنون سازمان آزادیبخش فلسطین به نماد دیپلماسی مردم فلسطین و سازمان حماس به نماد مبارزه مسلحانه و مقاومت این مردم مبدل شده‌اند. در عمل نه مبارزه بدون دیپلماسی شدنی است و نه بدون قدرت نظامی و مقاومت،‌ می‌توان دیپلماسی فعالی داشت. هر کدام از این دو بازوی مبارزه بدون دیگری،‌ ناتوان و ناقص است و به همین دلیل همکاری و همراهی این دو سازمان با یکدیگر در مورد تشکیل دولت مشترک و کم کردن تعارضات درونی مردم فلسطین، یک ضرورت مبارزه است. آنان باید تقسیم کار کنند و هر کدام وجهی از توان مردم فلسطین را به نمایش بگذارند.

متاسفانه در گذشته به دلیل نداشتن تفاهم ملی،‌ این دو نیرو در یک مسیر به کار گرفته نشد. نشانه آن همین زندانیانی است که از دو گروه در زندانهای یکدیگر وجود دارند و این در حالی است که هزاران فلسطینی دیگر در زندانهای رژیم اشغالگر قدس هستند و برای آزادی آنها هم باید مبارزه شود. تفاهمات میان خالد مشعل و محمود عباس با توجه به وضعیت منطقه بخصوص اوضاع مصر،‌ بسیار مهم است و می‌تواند قدرت مذاکره کنندگان فلسطینی را افزایش دهد. حماس قدرت بزرگی در جبهه فلسطینی است و قدرت نظامی این سازمان می‌تواند قدرت دیپلماسی و مذاکره را مضاعف کند. این نیرو باید آگاهانه مورد استفاده قرار گیرد. محمود عباس بدون مقاومت حماس،‌ هرگز نمی‌توانست شاهد عقب‌نشینی حتی جزئی اسرائیلی‌ها باشد. آنان مدیون مقاومت حماس در غزه هستند اگر امروز شاهد به رسمیت شناخته شدن دولت فلسطین در یونسکو هستند. در آینده هم اگر کشور فلسطین در سرزمین ۱۹۴۸ تشکیل شود، باز هم باید آن را حاصل مقاومت حماس و وحدت جناحهای مختلف فلسطینی بدانند. تنها با همین توان مقاومت و نیز دیپلماسی فعال – و نه منفعل- است که می‌توان دنیا را تسلیم خواسته‌های خود کرد و کشورهای دیگر و نیز سازمانهای بین‌المللی را وادار به برگزاری یک انتخابات سراسری در فلسطین نمود و موجودیت اسرائیل را در معرض چالش قرار داد. حماس با فتح،‌ یعنی وحدت مقاومت و دیپلماسی و طبیعی است که اسرائیلی‌ها باید از این وحدت و تقسیم کار خشمگین باشند.

تذکر: این یادداشت در روزنامه سیاست روز با نام مستعار «علی اشرفی» منتشر شد.

Share and Enjoy


اضافه کردن نظر