نسخه چاپی نسخه چاپی

وحدت شیرین حماس و فتح

جمعه ۹ اردیبهشت ۹۰

در سال ۶۹ و در جریان اشغال کشور کویت به وسیله عراق و حمله متقابل آمریکا و ناتو به صدام، فرصت سفری به عراق برای من فراهم شد. در یکی از مصاحبه‌‌‌های مطبوعاتی وزیر اوقاف عراق که در کنار صحن امام حسین(ع) برای خبرنگاران ایرانی برگزار شده بود، مناقشه‌‌‌ای میان جمع خبرنگاران ایرانی و وزیر اوقاف صدام در گرفت. او ایرانیها را به ترسو بودن و عدم همراهی با عراق در جنگ علیه آمریکا و اسرائیل متهم می‌‌‌کرد و ما هم موضع‌‌‌گیری سنجیده ایران در قبال عراق و آمریکا را نشانه زیرکی سیاسی جمهوری اسلامی می‌‌‌دانستیم. برای رد استدلال ما، وی مدعی شد که اگر ما واقعا ضد امریکا و اسراییل نباشیم پس چرا یاسر عرفات اینک در عراق است و از ما حمایت می‌‌‌کند؟ و من در پاسخ وی گفتم که ما زیرک‌‌‌تر از عرفاتیم. او آرمان آزادی قدس را در پای تجاوز صدام به کویت قربانی کرد ولی ما حاضر نیستیم آرمان اسلامی را اینچنین ذبح کنیم.

واقعیت این است که عرفات نمی‌‌‌خواست موجودیت اسرائیل را به رسمیت بشناسد اما به دلیل اوضاع کشورهای عربی و بی‌‌‌پناه شدن فلسطینیان در منطقه و جهان و اعتقاد نداشتن راسخ به اسلام به عنوان  مکتب مبارزه و ارتکاب خطاهای سیاسی فاحش، مجبور به عدول تدریجی از مواضع خود شد و کارش به سازش کشید. این وضعیت برای جانشینان وی نیز صادق است. آنان هم به جای مردم و توده‌‌‌های انقلابی، به دولتهای عربی امیدوار بودند، به جای مبارزه بر اساس اسلام، بر ناسیونالیسم عربی تکیه می‌‌کردند و به جای بسیج توده‌ها از طریق نهادها و رهبران دینی به سازمانهای چریکی اعتماد کرده بودند و این همه، کاری از پیش نمی‌برد. حماس و جهاد اسلامی به این روشها اعتقادی ندارند. آنان مانند زمان عزالدین قسام، بر اسلام، اراده مردم و سازمانهای دینی تکیه دارند و این روش بهتر پاسخ داده است بدون آنکه خیانتی صورت گیرد و موجودیت و امنیت اسرائیل غاصب مورد تایید قرار گیرد. این روش در شرایطی پاسخ داد که تمام کشورهای منطقه، فلسطینیان را تنها گذاشته بودند و مبارک خائن در کنار اسرائیل، حتی تونلهای زیرزمینی اهالی غزه را مسدود کرده بود.

اینک اما تحولات منطقه به سود فلسطین و مردم این سرزمین در جریان است و امید می‌‌‌رود که بتدریج آرمان آزادی قدس و حذف رژیم اشغالگر به عنوان غده سرطانی منطقه خاورمیانه اسلامی، به خواست مشترک دولتها و ملتهای منطقه تبدیل شود. این وضعیت، امید تازه‌‌‌ای را برای همه گروههای فلسطینی حتی رهبران سازشکار آنان هم ایجاد کرده و اقدام رهبران فتح برای نزدیک شدن به حماس و توافق برای تشکیل یک دولت وحدت ملی در سراسر سرزمین فلسطین، نشانه این امیدوار شدن است.

من به عنوان یک مخالف موجودیت اسرائیل و آرزومند رهایی قدس شریف، نمی‌توانم خوشحالی خودم را از توافق میان گروههای فلسطینی پنهان کنم همان طور که مقامات اسرائیلی نمی‌‌توانند خشم خود را نسبت به روند نزدیکی و وحدت گروههای فلسطینی علنی نکنند.

Share and Enjoy


اضافه کردن نظر