نسخه چاپی نسخه چاپی

برای احمدی‌نژاد هم نگرانم!

پنجشنبه ۲۲ اردیبهشت ۹۰

این روزها برای احمدی‌نژاد روزهای سختی است. شما خودتان را جای ایشان بگذارید و ببینید چقدر به شما سخت خواهد گذشت. دلایل این امر واضح است:

– تاکنون در هیچ موضوعی و از هیچ تصمیمی عقب ننشسته بود و غیرمنطقی‌ترین تصمیمات و غیرکارشناسی‌ترین کارها را تنها با تشخیص خودش، عملی کرده بود و دیگران هم با تکیه بر عنصر «مصلحت»، مجبور به حمایت از او شده بودند اما الان در برخی از مسائل و مشخصا در قضیه وزیر اطلاعات مجبور به عقب‌نشینی – ولو به زعم عده‌ای تاکتیکی – شده است.

– حمایت رهبری از وی بسیار بیشتر از دولتهای قبلی نمود و بروز یافته بود و رئیس جمهوری کنونی نزد رهبری، جایگاهی فراتر از دیگر روسای جمهوری داشته است اما اکنون وضعیت، دگرگون شده و چهره اصلی مقابله با زیاده‌خواهی‌های رئیس جمهوری از قدرت حکومتی را باید شخص رهبری دانست.

– بودجه پیشنهادی دولت را که عمدا دیر به مجلس فرستاده بود تا نمایندگان فرصت کار کارشناسی نداشته باشند، در سال جدید و با تغییرات جدی تصویب کردند به گونه‌ای که دولت معتقد است این لایحه بودجه دیگری است و با آنچه دولت فرستاده بود، کاملا متفاوت است.

– یاران نزدیک رئیس جمهوری که امین او محسوب می‌شده و طراح فعالیتها و برنامه‌های وی بوده‌اند، اینک در رسانه‌ها و تبلیغات رسمی به عنوان «جریان انحرافی» معرفی می‌شوند و همگان در تلاشند تا آنها را از گرد رئیس جمهوری دور کنند و این در حالی است که او در صدد حفظ همه آنان در کنار خود است و حساب خودش را نمی‌تواند یا نمی‌خواهد از آنان جدا کند.

– طیف بزرگی از روحانیان، سیاسیون، مداحان و دیگر حامیان احمدی‌نژاد که تاکنون در همه شرایط از وی دفاع کرده بودند، اینک از او بریده‌اند و رسما و علنا علیه او سخنرانی می‌کنند و همین امر باعث ریزش جدی حامیان دولت در میان مردم عادی شده است و این در حالی است که بخش بزرگی از جامعه در پی حوادث انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ اساسا ایشان را رئیس جمهور نمی‌دانند و به امثال ما خرده می‌گیرند که چرا از احمدی‌نژاد با عنوان «رئیس جمهور» یاد می‌کنیم.

– در جریان ادغام وزارتخانه‌ها، اینک کلیت مجلس در مقابل دولت ایستاده است و با نوشتن نامه‌های تعهدآور حقوقی، تاکید کرده که تصمیمات دولت در این زمینه را قانونی نمی‌داند و هرگونه دخل و تصرف وزیران موجود در کار وزارتخانه‌های دیگر را جرم تلقی می‌کند و از قوه قضاییه خواستار برخورد قانونی با مجرمان شده است.

– رئیس مجلس در گفتگوی تلویزیونی، به نقد مواضع رئیس جمهوری پرداخته و با زبان دیپلماتیک خاص خود، او را به کشاندن این اختلافات به قوه قضاییه و پیگرد حقوقی تهدید کرده است.

– سخنران مراسم عزاداری در حضور رهبری، به رئیس جمهوری حمله می‌کند و عدم تبعیت وی از رهبری را به صورت واضح و علنی مورد نقد قرار می‌دهد. حتی گفته می‌شود به هنگام حضور رئیس جمهوری در این مراسم، بسیاری از حاضران به تندی و عتاب با وی سخن گفته و از ایستادگی رئیس جمهوری در مقابل نظرات رهبری، سخت شکایت داشتند.

– پیامدهای اجرای غلط قانون هدف‌مندسازی یارانه‌ها، بتدریج خود را نشان می‌دهد و مردم کم‌کم تورم ناشی از اجرای این قانون را لمس می‌کنند و این امر منجر به تضعیف بیشتر جایگاه دولت در میان مردم خواهد شد. تعطیلی دهها کارخانه و کارگاه هم باعث نارضایتی بخش تولید شده و آنان را هم به معترضان جدی برنامه‌های دولت مبدل ساخته است.

– نامه‌نگاری به رهبری برای اجرا نکردن قانون تشکیل وزارت ورزش و جوانان ظاهرا جواب مطلوب را به همراه نداشته و رئیس جمهوری مجبور شده است در نامه به رئیس مجلس، نظر خود را در مورد این قانون بیان کند و این درحالی است که مجلس بر اجرای قانون و تشکیل وزارت مذکور و غیرقانونی بودن فعالیت سازمان تربیت بدنی و سازمان ملی جوانان تاکید دارد و بودجه در اختیار این دو سازمان قرار نخواهد داد.

– حضور بین‌المللی او به شدت تحت تاثیر حوادث داخلی قرار گرفته و با بن‌بست ایجاد شده در مذاکرات هسته‌ای و نیز با کاهش چشمگیر سفرهای خارجی رئیس جمهوری، این حضور بسیار کمرنگ شده و فرصت بهره‌برداری سیاسی از سیاست خارجی برای ترمیم وضعیت داخلی از میان رفته است.

– شورای نگهبان در تفسیر قانون اساسی، جانب مجلس را گرفته و رسما اعلام کرده است که ادغام وزارتخانه، نیازمند تصویب مجلس است و دولت نمی‌تواند راسا در این زمینه اقدام کند و وزرای جدید هم بر خلاف نظر رئیس جمهوری، باید از مجلس رای اعتماد بگیرند.

– تعدادی از دوستان و همکاران رئیس جمهوری در جریان تولید برخی «سی دی»های جنجالی و مشکوک، دستگیر شده‌اند و احتمال دستگیری افرادی دیگر به جرایم گوناگون از جمله فساد اقتصادی وجود دارد.

باز هم بشمارم؟ همه این عوامل مرا نگران نوع واکنشهای احمدی‌نژاد می‌کند و بعید نیست که برخورد منطقی و متعادل با امور را – که تاکنون هم زیاد از ایشان سراغ نداریم- ناممکن سازد. در آن صورت هر تصمیمی از سوی ایشان می‌تواند پیامدهایی را به همراه آورد که دود آن قطعا به چشم مردم خواهد رفت.

Share and Enjoy


۵ نظر در ”;برای احمدی‌نژاد هم نگرانم!“

  1. ایرانی می‌گوید

    سلام جناب شکوهی
    این چه بختکی است که بر سر پست ریاست جمهوری یا معادل آن در ایران می‌افتد. بازرگان، بنی‌صدر، موسوی (نخست وزیر)، هاشمی، خاتمی، امروز هم احمدی‌نژاد. اگر همه اینها مشکل دارند پس من کی هستم؟

  2. مهر بانو می‌گوید

    خنده تلخ من از گریه غم‌انگیزتر است
    کارم از گریه گذشته است به آن می‌خندم
    پس شما نگران مردمید نه احمدی‌نژاد

  3. دوستدار امام می‌گوید

    به نظر بنده دود جدید و مهمی بوجود نیامده زیرا مخالفین ایشان دو گروهند: یک گروه که اخیراً مخالف شده‌اند و دلیل مخالفتشان مخالفت مقامات با رییس دولت است. این گروه ذاتاً فاقد یک تحلیل و موضع مستقلند و چشمان عقلشان را در برابر تحولات بسته و دلشان را به بزرگان سپرده‌اند. اینان نمی‌بینند بلکه فقط مرد عملند، شعار می‌دهند و همان راهی را می‌روند که دلبرشان می‌گوید. اینان در برابر هر دودی مصونیت دارند زیرا دود را بر چشمان بسته راهی نیست. گروه دیگری نیز مخالف ایشانند اما نه بدلیل اتفاقات اخیر بلکه دلایل خاص خود را دارند و شما در مقالات قبلی به آن اشاره داشته‌اید. بدیهی است این گروه نیز خود را درگیر این معرکه نکرده و از دور به تحولات نگریسته و منتظرند. منتظر اینکه شاهین عدالت کار خود را بکند. برای این گروه هم دودی متصور نیست. آنان از اتفاقات اخیر روشن شدن روابط ساختار حقیقی را می‌فهمند لذا از دود ادعایی مصونند. تنها گروهی را که ممکن است دود بیازارد گروهی هستند که این مناقشات را مسئله خود می‌دانند. جناب شکوهی! چند درصد مردم شامل این گروهند؟ بنظر تعداد زیادی نیستند.

    • ناشناس می‌گوید

      ایشان نگران عکس‌العمل تند و عصبی احمدی‌نژاد هستند که ممکن است هزینه‌های زیادی را بر مردم تحمیل کند. ماجرای … بعد از صدور عدم کفایت برای بنی‌صدر یادتان هست؟

  4. علوي می‌گوید

    درسته که آقای احمدی‌نژاد شرایط سختی نسبت به قبلش پیدا کرده اما به نظرم جای نگرانی نداره! ‌چون حالا حالاها مونده تا ایشون به شرایطی برسن که آقای خاتمی دچارش شده بودن.

اضافه کردن نظر