کلیدواژه ‘استيضاح سيدشمس‌الدين حسيني’

حق احمدی­نژاد است که به مجلس نرود!

روزنامه سیاست روز / سه­شنبه ۱۰ آبان ۹۰

امروز قرار است استیضاح وزیر اقتصاد در مجلس شورای اسلامی مطرح شود. مطابق قانون و آیین‌نامه داخلی مجلس، علاوه بر وزیر مربوطه، رئیس جمهوری هم می‌تواند برای دفاع از وزیر به مجلس برود و از فرصت موجود برای دفاع از عملکرد وزیر و پاسخگویی به انتقادات مطروحه علیه دولت استفاده کند. اما در یکی دو روز گذشته خبری منتشر شد که از درخواست رئیس مجلس شورای اسلامی از رئیس جمهور برای حضور در مجلس حکایت داشت که البته موضوع تازه و متفاوتی به نظر می‌رسد.

دکتر علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای به محمود احمدی‌نژاد، از او خواست که روز سه‌شنبه برای حضور در جلسه استیضاح وزیر اقتصاد، در مجلس حاضر شود. وی در این نامه که لحن آن کمی متفاوت به نظر می‌رسد، نوشته است: «استیضاح عده‌ای از نمایندگان مجلس شورای اسلامی از آقای سیدشمس‌الدین حسینی وزیر امور اقتصادی و دارایی در جلسه روز سه‌شنبه مورخ دهم آبان ماه ۱۳۹۰ مطرح می‌شود. خواهشمند است در اجرای ماده ۲۲۳ آیین‌نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، راس ساعت ۸:۳۰ صبح روز مزبور در جلسه علنی حضور به هم رسانید».

این در حالی است که ماده ۲۲۳ آیین‌نامه داخلی مجلس می‌گوید: «در جلسه استیضاح، پس از بیانات استیضاح کنندگان، رئیس جمهور می‌تواند به دفاع از وزیر یا وزیران مورد استیضاح بپردازد. همچنین وزیر یا وزیران مورد استیضاح نیز می‌توانند به دفاع از خود بپردازند. حداکثر وقت دفاع از استیضاح برای رئیس جمهور یا چند وزیر، پنج ساعت و برای یک وزیر سه ساعت خواهد بود».

مطابق ماده استنادی رئیس مجلس شورای اسلامی، احمدی‌نژاد موظف نیست که در جلسه استیضاح وزیر اقتصاد شرکت کند و طبعا رئیس مجلس باید در نامه خود تاکید می‌کرد که رئیس جمهوری «درصورت تمایل» در این جلسه شرکت کند. این امر حتی در مورد وزرا هم صادق است یعنی آنان هم می‌توانند شرکت کنند و هم می‌توانند شرکت نکنند همانطور که بهبهانی وزیر راه در جلسه استیضاح خود شرکت نکرد.

این موارد را از جنبه حقوقی و قانونی قضیه عرض کردم تا کسی گمان نکند که اگر رئیس جمهوری در مجلس حاضر نشود و از وزیر مورد استیضاح دفاع نکند، خلاف کرده است. در عین حال توصیه همه به رئیس جمهوری این است که از این فرصت استفاده کند و در جمع نمایندگان حاضر شود و از عملکرد خود و دولت و وزیرش دفاع کند. این امر در گذشته رویه بوده و متاسفانه در دولت احمدی‌نژاد و از هنگام استیضاح وزیر کشور وقت (مرحوم کردان) این رویه تغییر کرد و رئیس جمهوری در دفاع از وزیر خودش، به مجلس نرفت و بدتر از آن هم وقتی رخ داد که با دستور احمدی‌نژاد، وزیر مورد استیضاح (بهبهانی) هم به مجلس نرفت و از سوی نمایندگان از کار برکنار شد.

تعامل میان قوا ایجاب می‌کند که همگان به قانون پایبند بمانیم و انتظار فراتر از قانون نداشته باشیم و مثلا رئیس جمهوری را موظف به حضور در مجلس ندانیم. در عین حال، نباید به رویه‌های درست جاری، بی‌اعتنا باشیم و برای پاسخگویی به نمایندگان مردم و دفاع از عملکرد دولت، در مجلس حاضر نشویم.

این امر درباره استیضاح وزیر اقتصاد موضوعیت بیشتری دارد زیرا به ماجرایی مربوط است که نه تنها به حیثیت دولت بلکه به آبروی نظام اسلامی چوب حراج زده است و اگر با همکاری همه قوا و بدون سرپوش گذاشتن بر ابعاد ماجرا، به اتهامات همه افراد دخیل در این ماجرا به عدالت رسیدگی نشود، ممکن است اعتماد از دست رفته مردم دوباره به سوی نظام سرازیر نشود. طبعا دولت به عنوان مسئول اجرایی کشور بیش از همگان در این ماجرا دخیل بوده و بیش از دیگران هم باید پاسخگو باشد. به همین دلیل، انتظار از رئیس جمهوری برای حضور در مجلس و پاسخگویی به عملکرد دولت در این زمینه، کاملا انتظار به حقی است و در عین حال فرصتی برای رئیس جمهوری و دولت است که در صورت قابل دفاع دانستن عملکرد خود،‌ با تمام توان وارد صحنه شوند و در قالب دفاع از وزیر مورد استیضاح، حرفهای خود را بزنند.

تذکر: این یادداشت در روزنامه سیاست روز با نام مستعار «علی اشرفی» منتشر شد.

Share and Enjoy