کلیدواژه ‘علي شکوهي’

میرحسین موسوی در مصاحبه با «تایم» چه گفت؟

توضیحی برای دکتر علیرضا مرندی

در چند روز گذشته بار دیگر رسانه وابسته به سپاه پاسداران (خبرگزاری فارس) به سراغ دکتر علیرضا مرندی رفت تا در سالگرد حوادث انتخابات سال ۸۸ موج تبلیغاتی تازه‌ای علیه میرحسین موسوی تدارک دیده شود. دکتر مرندی به این دلیل مورد توجه این گونه رسانه‌هاست که وزیر کابینه موسوی بود و در حوادث سال ۸۸ هم به ناروا مورد تعرض برخی مخالفان قرار گرفت و اکنون با اختلاف دیدگاهی که با موسوی دارد، مستعد طرح مواضعی علیه موسوی است.

n00090407-b

 اظهارات دکتر مرندی درباره مصاحبه موسوی با «تایم»

دکتر مرندی در این گفتگو (به تاریخ ۲۶ خرداد ۹۳) بار دیگر به سراغ مصاحبه میرحسین موسوی با مجله تایم رفت و آن را مورد توجه قرار داد. وی در این باره گفت:

Share and Enjoy

گام دیرهنگام مجلس برای تهیه قانون جرم سیاسی

روزنامه ایران / اول خرداد ۹۳
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در ذات خود دارای اصول مترقیانه و ارزشمندی است که سازوکار نظام را به مردم سالاری دینی نزدیک می کند. یکی از نشانه های وجود مردم سالاری در هر نظام سیاسی، به رسمیت شناختن حق مخالف و نحوه مواجهه قابل دفاع با کسانی است که با انگیزه مخالفت، فعالیت می کنند و حتی جرایمی را هم مرتکب می شوند. همه نظام های سیاسی با حامیان خود رابطه حمایت آمیز دارند ولی وقتی حقوقی را برای مخالفان خود در نظر می گیرند، معلوم می شود که مردم سالارند و به آزادی فعالیت مخالفان خود هم اعتقاد دارند. قانون اساسی جمهوری اسلامی در اصول خود، حق مخالف را به رسمیت شناخته و به همین دلیل، در ذات خود مترقیانه است. این نکته مشخصاً در اصل ۱۶۸ قانون اساسی تبلور یافته که مطابق آن، به جرایم سیاسی همانند جرایم مطبوعاتی، در محاکم دادگستری و به صورت علنی و با حضور هیات منصفه رسیدگی می شود.
    متاسفانه طی ۳۶ سال گذشته که زمان بسیار زیادی است، قانون مربوط به جرایم سیاسی تهیه و تصویب نشد و این نقصی بارز و جدی در تحقق مردم سالاری دینی است. طی این مدت، برخورد محاکم ما با مجرمان سیاسی مشابه مجرمان امنیتی بود و دادگاه ها، ده ها نفر از فعالان سیاسی را بدون رعایت محتوا و تشریفات موجود در اصل ۱۶۸ قانون اساسی، محاکمه و محکوم کردند. دلیل صوری این گونه عملکرد محاکم قضایی این است که ما اساساً قانون جرم سیاسی نداریم گویی هزینه این غفلت در تهیه و تصویب نکردن قانون جرم سیاسی را باید کسانی بپردازند که از حق مذکور در اصل ۱۶۸ قانون اساسی برخوردارند.
    البته طی این سال ها، چندین بار مجلس شورای اسلامی برای تصویب این قانون تلاش کرد و حتی در مجلس ششم، قانون جرم سیاسی به تصویب هم رسید ولی در شورای نگهبان به آن اشکالات زیادی وارد شد و در نهایت با اصرار نمایندگان مجلس، آن قانون به مجمع تشخیص مصلحت نظام رفت. در مجمع نیز با وجود تشکیل جلسات تخصصی متعدد، کاری از پیش نرفت و در نهایت به امید تهیه قانون جدید از سوی قوه قضائیه، مسکوت ماند.
    اینک اما فعالیت تازه ای در مجلس در حال انجام است که امید به تصویب قانون جرم سیاسی را افزایش داده است. رئیس مجلس شورای اسلامی در یکی دو سال قبل وعده داده بود که حتماً در مجلس جدید، قانون جرم سیاسی تصویب خواهد شد و اینک بر همین اساس، طرحی فراهم آمد و کارهای کارشناسی گسترده ای انجام شد. همین روزها، مواد این طرح پیشنهادی در کمیسیون حقوقی مجلس، مورد بحث و گفت وگوست و در آینده ای نزدیک، بررسی علنی این طرح در مجلس را شاهد خواهیم بود. آنچه امید به تصویب این طرح را در این ایام بیشتر کرده، همسویی هر سه قوه در ضرورت تصویب این قانون است. دولت با توجه به شعارهای تبلیغاتی دکتر روحانی، طرفدار تهیه و تصویب این قانون است. قوه قضائیه هم در یکی دو سال گذشته، لایحه ای را در همین زمینه تهیه کرده و هر چند به صورت قانونی آن را به مجلس ارائه نکرده اما متن مورد نظر خود را برای مجلس فرستاده و اینک در جلسات مشترک با نمایندگان، در حال تدارک و تسهیل تصویب این قانون است. مجلس هم که خود پیشتاز این امر در این مقطع است. به همین دلیل باید امیدوار بود با تفاهم موجود میان سه قوه در زمینه ضرورت تهیه و تصویب قانون جرم سیاسی، این بار با مشکل مواجه نشویم و یکی از اصول تعطیل شده قانون اساسی را از مهجوریت خارج کنیم و گامی به مردم سالاری دینی نزدیک شویم. البته نحوه برخورد شورای نگهبان با طرح پیشنهادی، موضوعی مهم و دغدغه جدی همگان است که در وقت خودش باید درباره آن سخن گفت.

Share and Enjoy

عهدی به نام «اصلاح توزیع یارانه‌ها»

روزنامه ایران / چهارشنبه ۲۴ اردیبهشت ۹۳

بار دیگر یارانه نقدی به حساب سرپرستان همه خانواده‌هایی که ثبت‌نام کرده بودند، واریز شد تا عملاً اثبات شود سنگی که چند سال قبل در چاه انداخته شد، به این آسانی‌ها از چاه خارج نخواهد شد. انتظار از دولت روحانی این بوده و هست که هدفمندی یارانه‌ها را دوباره هدفمند کند و از هدر رفتن منابع مالی کشور جلوگیری به عمل آورد.
درباره هدفمندی یارانه‌ها، چند نکته مهم قابل طرح است:
۱- ادامه پرداخت یارانه به سوخت، شدنی نبود و نیست و گران شدن اقلام سوخت کاملاً طبیعی است و بنابراین اجرای طرح هدفمندی در مجموع،‌ هم مفید است و هم گریزناپذیر.
۲- هیچ دلیل منطقی و اقتصادی وجود نداشت و ندارد که با گران شدن اقلام سوخت و انرژی، درآمد حاصل از آن را باید به صورت نقدی در میان مردم توزیع کرد. مهم این است که این ارقام با اولویتی که در کلیت نظام در نظر گرفته می‌شود، به سود و نفع مردم هزینه شود.
۳- توزیع نقدی درآمد حاصل از گران‌شدن انرژی، اقدامی غلط بود که در دولت قبلی سنگ‌بنای آن گذاشته شد. یارانه نقدی به مردم، بر حجم نقدینگی کشور افزود و پایه پولی کشور را تغییر داد و تورم بزرگی را پدید آورد.
۴- توزیع نقدی یارانه میان همه مردم به صورت مساوی، وجهی ندارد. دلیلی ندارد که همه مردم اعم از نیازمند و ثروتمند،‌ به صورت یکسان از کمک دولت برخوردار شوند. طبعاً همه کسانی که برخوردارند و امکانات مادی زیادی دارند، از کسانی محسوب می‌شوند که از خدمات دولت در ایجاد امنیت و ثبات و رفاه، بیشتر بهره می‌برند و غالب آنان هم به اندازه‌ای که در عرف کشورهای دیگر مرسوم است، مالیات نمی‌دهند. حتماً باید نیازمندان را مورد حمایت قرار داد نه همه افراد جامعه، حتی طبقه مرفه و غنی را که نیازی به این کمک ندارند.
۵- دولت روحانی اعلام کرد که یارانه را به نیازمندان اختصاص خواهد داد اما اکنون روشن شده که این کار نیازمند اطلاعات درستی از درآمد مردم است که البته نداریم. چگونه می‌شود باور کرد که ۹۰ درصد مردم ما درآمد زیر یک میلیون و ۶۰ درصد آنان، درآمد زیر ۶۰۰ هزار تومان دارند؟ این آمار و اطلاعات نیازمند پالایش است و حتماً نباید مورد قبول واقع شود. باید راهی برای تشخیص نیازمندان از افراد بی‌نیاز جامعه پیدا کرد تا مجبور نباشیم مانند گذشته عمل کنیم و به همه یارانه بدهیم.
۶-‌ دولت بر اساس مصوبه مجلس باید از دادن یارانه به همه کسانی که ثبت‌نام کرده‌اند، خودداری کند. نمی‌گوییم آن تهدیدهایی که اعلام شد، عملی شود و جریمه کردن کسانی که اطلاعات غلط داده‌اند در دستور کار قرار گیرد اما دست‌کم باید اقشار بی‌نیاز به یارانه، هر چه زودتر از فهرست دریافت کنندگان خارج شوند.
۷- ‌بر این باورم که اگر مردم در جایی مانند حوزه بهداشت، تغییرات ملموسی را احساس کنند و معلوم شود که یارانه‌ها به صورت درست و منطقی هزینه می‌شود، هیچ شکایتی از قطع یارانه‌ها نخواهند داشت. حتی اگر کل یارانه مردم قطع شود اما در بیمارستان و درمانگاه و داروخانه و مطب پزشکان، سهم مردم در پرداخت هزینه‌های بهداشت و درمان کاهش یابد و حتی به صفر برسد، مردم قانع خواهند شد و به دولت اعتماد خواهند کرد.
۸-‌ تمام کردن روند پرداخت یارانه به مردم، همان بیرون کشیدن عاقلانه آن سنگی است که روزی در چاه افتاد و امروز همه را دچار زحمت کرده است. این کار باید صورت گیرد. دولتمردان کنونی باید با هزینه کردن درست درآمدها برای نیازهای واقعی مردم و نیازمندان جامعه، روند غلط چند سال اخیر را اصلاح کنند. روزی مردم درخواهند یافت که همین دولتی که روند نادرست توزیع یارانه را اصلاح کرده، دلسوزتر از دولتی است که با توسل به اقدام‌های پوپولیستی و عوامفریبانه، پول ناچیزی را به جیب مردم ریخت اما امکانات زیادی را از سر سفره آنان بر باد داد و کمر اقتصاد کشور را شکست.

Share and Enjoy

منطق هسته‌ای روحانی

روزنامه ایران / دوشنبه ۲۲ اردیبهشت ۹۳

دیروز در مراسم رونمایی از سه دستاورد جدید هسته‌ای کشور، روحانی به طرح سخنانی مبادرت کرد که می‌توان آن را «منطق هسته‌ای روحانی» دانست. ایشان رویکردهایی را مورد توجه قرار دادند که هم مرز روشن مواضع ایشان با طرف‌های غربی را ترسیم می‌کند، هم جهت‌گیری کلان دولت در رشد درون‌زا و تکیه بر منافع ملی را نشان می‌دهد، هم چرایی مذاکره در این زمینه را بیان می‌کند و هم به بسیاری از اتهام‌های مخالفان افراطی دولت پاسخ می‌دهد.
اول- روحانی نشان داد که دشمن، دشمن است و در تمامی سال‌های قبل و بعد از انقلاب، رفتارهای خصمانه داشته است. ایشان در سخنان خود، موارد متعددی از خصومت‌ورزی دشمنان کشور را ذکر و بر این نکته تأکید کرد که ملت ما با وجود خواست مخالفان، به راه خود رفته است. متأسفانه تا صحبت از مذاکره به میان می‌آید، برخی از افراد گمان می‌کنند که اساساً وجود جبهه دشمن را باید انکار کرد. روحانی نشان داد که رفتارها و سیاست‌های جبهه خصم را به معنای واقعی رصد می‌کند.

دوم- رئیس جمهوری بر حقوق هسته‌ای  جمهوری اسلامی تأکید مجدد کرد و عقب‌نشینی از مواضع بحق و منافع مسلم ایران را حتی برای یک قدم جایز ندانست. وی تأکید کرد که ایران تسلیم آپارتاید علمی و هسته‌ای نخواهد شد و استفاده از فناوری هسته‌ای را حق مسلم جمهوری اسلامی می‌داند. اعلام این مواضع نیز از دو سو حائز اهمیت است. هم موافقان مذاکرات را آگاه‌تر می‌کند که هدف اصلی چیست و هم به ادعای مخالفان پاسخ فیصله بخش می‌دهد که دولت از مواضع اصولی نظام عقب نخواهد نشست. اما نکته مهم‌تر این اعلام مواضع، هشدار به طرف‌های مذاکره کننده است که گمان نکنند دولت کنونی ایران، به هر قیمتی حاضر به مذاکره است. تأکید روحانی بر این نکته که حتی اگر لازم باشد به غنی‌سازی ۲۰ درصد هم باز خواهیم گشت، هشداری به طرف غربی مذاکره است تا گمان نکنند که می‌توانند وقت‌کشی و کارشکنی کنند و در این ۶ ماهه مورد توافق، از نهایی کردن مذاکرات و رسیدن به توافق نهایی خودداری کنند.
سوم- پذیرش مذاکره با غرب بر سر مسأله هسته‌ای، نوعی پیشروی جمهوری اسلامی در حوزه دیپلماسی عمومی و گامی برای خلع سلاح جبهه مخالف نظام است. این واقعیت را نباید انکار کرد که برخی طرف‌های غربی به خاطر اختلاف‌های بنیادینی که با نظام ما دارند، در تنور دشمنی با جمهوری اسلامی می‌دمند و با توسل به دروغ و اتهام‌های بی‌وجه می‌کوشند از نظر حقوقی و سیاسی، محدودیت‌هایی را متوجه ایران اسلامی کنند. برای ایران روشن است که این اتهام‌ها غلط است و مبنایی ندارد اما این کافی نیست که ما بر حقیم و دشمنان ما فاقد منطق و استدلالند. باید برای قانع کردن افکار عمومی مردم جهان و نیز نهادهای حقوقی بین‌المللی، کارهایی مناسب انجام داد و با شفاف‌سازی و ارائه مدارک و پرهیز از طرح مواضع و سخنان نسنجیده، دست دشمنان را بست و هزینه ضدیت با ایران را در جهان بالا برد. باید نشان دهیم که فعالیت‌های هسته‌ای ما بدون انحراف و صلح‌آمیز است و اتهام‌های مطرح شده، وجهی ندارد. این کار به برداشتن گام‌های شجاعانه حقوقی و حضور در صحنه‌های خبری و دیپلماتیک جهانی نیاز دارد.
چهارم- روحانی هم تأکید دارد که ما در انقلاب و دفاع مقدس و رسیدن به فناوری‌های نوین، روی پای خود ایستادیم و خداوند هم ما را به برکت مقاومت و اخلاص و فداکاری مردم، پیروز ساخت. وی نیز نگاه به درون دارد و برای رسیدن به قله‌های علم و دانش به عنوان قطب قدرت اقتصادی و فرهنگی و دفاعی، تکیه بر نیروهای درون را یک اصل اساسی می‌شمارد.
محورهای فوق در سخنان دکتر روحانی برجسته شد تا تأکید شود که جامعیت مواضع ایشان در موضوع هسته‌ای، شایان توجه است و همپوشانی کامل با مواضع رسمی نظام دارد. در نتیجه اتهام‌های وارده به دولت ایشان از سوی افراطیون و چسباندن انگ‌هایی نظیر؛ سازشکاری و عدول از ارزش‌ها، ظلم به رئیس جمهوری و در واقع ظلم به حقیقت است. در عین حال شخصاً از بخش دیگری از سخنان ایشان لذت بردم که در وصف حکومت امام علی(ع) بر زبانش جاری شد. آنجا که رئیس جمهوری با بیان این که افتخار بزرگ ما این است که مولای‌مان علی(ع) است، گفت: مولایی که در حکومتش به همه مخالفانش تا روزی که به شمشیر دست نبردند آزادی کلام و عمل داد و حتی اجازه داد در مسجدش بیایند و در مقابلش حرف بزنند و توهین بکنند اما وقتی شمشیرها را از نیام بیرون آوردند، یک دقیقه هم غفلت نکرد.

 

Share and Enjoy

یادداشت‌هایی که در روزنامه ایران منتشر نشد!

اشاره: از اول مهر سال ۹۲ رسما ستونی در روزنامه ایران در اختیارم قرار گرفت تا بتوانم در «حاشیه و متن» رخدادهای داخلی و خارجی کشور، نظراتی را به صورت روزانه بنویسم. فرصت خوبی بود اما متاسفانه از اوایل آذرماه به دلایلی این ستون ادامه نیافت و اینک کار به جایی رسیده است که عملا از نوشتن روزانه در روزنامه ایران مایوسم. مسئولان روزنامه ملاحظاتی دارند و احتمالا باید فشارهایی را به خاطر یادداشت‌های بنده تحمل کنند و همین امر مطلوب بنده نیست. امیدوارم شرایط آنقدر تغییر کند که امثال ما امکان انتشار حرفهای خیرخواهانه خودمان را در داخل کشور و بدون توسل به رسانه‌های دیگران داشته باشیم. در طی چند ماه گذشته، تعدادی از یادداشتهای بنده به ملاحظاتی در روزنامه ایران منتشر نشدند که اینک در سایت «نقد زمانه» اقدام به انتشار ۷ مورد از آن یادداشت‌ها می‌کنم تا دوستان از محتوای آن مطلع باشند. ذکر دلایل و ملاحظات عدم انتشار آن در روزنامه ایران هم ضرورتی ندارد و خوانندگان گرامی خود شاید حدس بزنند.

 چهارشنبه ۲۹ آبان ۹۲

به «یارانه» هم «یارانه» داده‌ایم!

 کارشناسان زیادی را می‌شناسم که معتقدند تاریخ اقتصاد ایران به قبل و بعد از احمدی‌نژاد و دولت نهم و دهم تقسیم می‌شود زیرا در دوره ۸ ساله ایشان، کارهایی صورت گرفت که هم با منطق حاکم بر تصمیمات گذشتگان متفاوت بوده و هم دست مدیران بعدی را برای اتخاذ هر تصمیم درست بسته است و بنابراین یک نقط عطف در تاریخ اقتصاد کشورمان به حساب می‌آید. یکی از این اقدامات بغایت غلط، دادن یارانه نقدی به همه مردم بود که در همان زمان، مورد اعتراض کارشناسان زیادی قرار گرفت اما به این اعتراضها و نظرات کارشناسانه صاحبنظران بی‌اعتنایی شد.

Share and Enjoy

مداحان هفت‌­تیرکش و واعظان هتاک، سخنگویان دینداری نیستند

متن جوابیه داود دشتبانی به نوشته میکائیل دیانی

اشاره: به دنبال انتشار جوابیه آقای میکائیل دیانی به نوشته بنده (امام خمینی، بازرگان و مصدق)، جوابیه‌ای از سوی آقای داود دشتبانی دبیر سیاسی اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران، منتشر شد که در آن به اظهارات آقای دیانی پاسخ داده شد. با این توضیح که بنده توضیحات خود را تا انتشار متن کامل جوابیه آقای دیانی،‌ نمی‌توانم منتشر کنم، توجه دوستان را به متن جوابیه آقای دشتبانی به آقای دیانی جلب می‌کنم که در پیرامون همان مطالبی است که در نوشته بنده مطرح شده‌اند.

 جناب آقای دیانی

با عرض سلام و احترام

در مناظره‌ای که ۱۶ آذرماه به مناسبت روز دانشجو در دانشگاه سیستان و بلوچستان با جنابعالی داشتم به اقتضای موضوع این مناسبت انتظار می‌رفت سخن از دانشگاه و دانشجویان و انجمن‌های اسلامی به مثابه مهمترین و اصیل­ترین نهادهای دانشجویی تاریخ معاصر برود اما در انتهای جلسه طرح چند قضاوت تاریخی جنجالی و بی مقدمه از سوی حضرتعالی اصل موضوع را به حاشیه راند و اقتضای زمان جلسه اجازه پاسخگویی را فراهم نکرد. علاوه بر آنکه متاسفانه سخنان بنده در این مناظره نزد خودم مکتوب نبود و تنها متن خبری آن نیز توسط برگزارکنندگان در رسانه‌ها منعکس شد، سخنان شما را به تفصیل و مکفی و سخنان من را بریده بریده و نامفهوم منتقل کرد اما گریزی از عدالت مهروزانه ایشان که رسم چندساله این سرزمین شده، نبود.

استاد علی شکوهی در پی این مناظره از منظر یک پژوهشگر تاریخ تذکراتی دقیق و منصفانه منتشر نمودند تا در ارائه تحلیل و مراجعه به تاریخ راه تحقیق و استناد در پیش گرفته شود و تاریخ وسیله و ابزار سیاسی­کاری و جدال و مواجهه‌های بی­سرانجام تلقی نشود.

Share and Enjoy

جوابیه‌ای به مقاله «امام خمینی، بازرگان و مصدق»

جوابیه میکائیل دیانی عضو انجمن اسلامی دانشجویان مستقل به نوشته بنده 

 اشاره: برای آن که در جریان پیشینه محتوای این مطالب قرار بگیرید، به چند نکته زیر توجه کنید:

۱-    در تاریخ شنبه ۱۶ آذر ۹۲ در دانشگاه سیستان و بلوچستان، میکائیل دیانی به نمایندگی از انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران و داوود دشتبانی دبیر سیاسی اسبق انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران به مناظره پرداختند.

۲-    در اظهارات آقای دیانی، چند مطلب تاریخی بیان شد که از نظر استناد تاریخی، اشکال داشت و به همین دلیل بنده مطلبی با عنوان «امام خمینی، بازرگان و مصدق» نوشتم که هم در سایت آینده و هم در سایت نقد زمانه انتشار یافت.

۳-    مدتی بعد آقای دیانی در باره بخشی از مطالب بنده، جوابیه­ای را در سایتهای متعدد و خاص انتشار داد و چنین وعده داد که در باره بقیه نقدهای بنده هم بتدریج جوابیه­هایی را منتشر کند. تاکنون جوابیه­های بعدی آقای دیانی منتشر نشده است.

۴-    در فاصله­ای که بنده منتظر انتشار همه جوابیه آقای دیانی بودم تا یکجا به اظهارات ایشان پاسخ بدهم،‌ آقای داود دشتبانی دست به قلم شد و جوابیه­ای را برای آقای دیانی فرستاد که برخی از محورهای سخن ایشان را مورد انتقاد قرار داده بود.

در زیر جوابیه آقای میکائیل دیانی به نوشته بنده را می­خوانید. جوابیه آقای داود دشتبانی به نوشته آقای دیانی را به زودی منتشر خواهم کرد. بنده همچنان ترجیح می­دهم تا انتشار کامل مطلب آقای دیانی، توضیحات خود را منتشر نکنم مگر این که معلوم شود آقای دیانی،‌ دیگر قصد نوشتن ادامه جوابیه را ندارد.

Share and Enjoy

تظاهرات روز ۲۲ بهمن، مصادره‌ناشدنی است

روزنامه ایران / دوشنبه ۲۱ بهمن ۹۲

فردا همزمان با سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی، شاهد حضور سراسری مردم کشورمان برای اعلام وفاداری به آرمان‌های انقلاب هستیم. شاید کسانی درباره شرکت کردن یا نکردن در این تظاهرات تردید داشته باشند و نیز درباره سوءاستفاده‌هایی که ممکن است از حضور گسترده مردم بشود، نگران باشند اما ذکر چند نکته در این باره، شاید تردیدها را کم کند و رافع نگرانی باشد.
اول – مسائل ظاهراً مرتبط با یکدیگر را به هنگام تحلیل و شناخت، باید سطح‌بندی کرد. در ایران امروز، برخی از مسائل به «انقلاب اسلامی» مربوط است، برخی به «جمهوری اسلامی» و برخی هم به «دولت»هایی که می‌آیند و می‌روند. مشتبه شدن این سطوح یا یکی دانستن همه این وجوه، نتایج غیرواقعی به همراه دارد. ما با «انقلاب اسلامی»، سخت موافقیم و «جمهوری اسلامی» را به عنوان ثمره این انقلاب، به رسمیت می‌شناسیم و برای رفع نقایص و اصلاح روندهای آن، تلاش می‌کنیم و درباره دولت‌هایی که سر کار هستند، ممکن است موافق یا مخالف باشیم. مسأله تظاهرات ۲۲ بهمن اکنون به عنوان نماد همبستگی مردم با آرمان‌ها و اهداف نخستین انقلاب اسلامی، یک مسأله در سطح انقلاب اسلامی است و نباید با مسائل سطح دوم و سوم مخلوط شود.
دوم – ۲۲ بهمن را باید یک روز تعیین سرنوشت در تاریخ کشورمان تلقی کرد. روزی که کانون تصمیم‌گیری درباره سرنوشت این ملت، به داخل مرزهای ملی انتقال یافت و با کسب استقلال سیاسی، دامنه نفوذ بیگانگان در کشورمان کم شد. این روز در تکرار خود نیز سرنوشت‌ساز شده است و عرصه‌ای برای به صحنه آمدن مردم و اعلام همبستگی مجدد با آرمان‌های اساسی انقلاب محسوب می‌شود. همه دوستان و دشمنان عادت کرده‌اند که منتظر رسیدن این روز بمانند و چگونگی شرکت مردم در تظاهرات آن را بویژه در شهر تهران مشاهده و بر همین اساس، درباره پایگاه مردمی انقلاب، قضاوت و ارزیابی کنند. امسال نیز این وضعیت حاکم است و به صحنه آمدن مردم را دوستان انقلاب انتظار می‌کشند و دشمنان از آن به خشم می‌آیند.
سوم – این را نیز تجربه کرده‌ایم که تظاهرات ۲۲بهمن به عنوان یکی از مظاهر همبستگی ملی، نقش بازدارنده‌ای برای توطئه‌های خارجی دارد. دشمنان این ملت، با بودن مردم در صحنه، طرح هیچ اقدام خصمانه‌ای را در سر نخواهند پرورد. دشمن نباید گمان ببرد که ایران نیز همچون عراق، افغانستان و سوریه است و گروه‌های مخالفی در آن هستند که حاضرند با امریکا کنار بیایند تا جمهوری اسلامی سرنگون شود. همچنین کاخ سفید نباید گمان ببرد که مردم، تماشاچی منازعه امریکا با جمهوری اسلامی خواهند ماند و درباره وضعیت خود بی‌تفاوتی نشان می‌دهند. به صحنه آمدن مردم در ۲۲ بهمن، آسانترین و ارزانترین شکل دفاع از کشور است و البته بسیار پرثمر. در شرایط کنونی که مذاکرات هسته‌ای در جریان است، حمایت از کلیت نظام و سیاست‌هایی که در این مقطع از حیات سیاسی کشور‌ اتخاذ شده، پشتوانه جدی برای دولت و مسئولان است تا بتوانند بهتر از منافع ملی کشور دفاع کنند.
چهارم – افراد و گروه‌هایی گمان می‌کنند شرکت گسترده مردم در تظاهرات ۲۲بهمن به سود نیروهای سیاسی خاص مصادره خواهد شد و دفاع مردم از انقلاب را برخی جریان‌های سیاسی خاص به عنوان تأیید مواضع و عملکردهای خود تفسیر خواهند کرد. این گمان نادرست است. غالب مردم ما برای تأیید عملکرد یک گروه سیاسی و جریان خاص و حتی تأیید عملکرد مسئولان نظام به تظاهرات ۲۲بهمن نمی‌آیند و اگرکسانی با این انگیزه هم بیایند در برابر کسانی که به انگیزه دفاع از کلیت انقلاب و نظام به صحنه می‌آیند، ناچیزند. مسئولان هم می‌دانند که عشق مردم به انقلاب و تلاش برای حفظ دستاوردهای آن و نیز مأیوس کردن دشمن، هدف اصلی مشارکت مردم است نه اعلام رضایت از عملکرد درست و نادرست آنها. بنابراین بی‌هیچ نگرانی از احتمال مصادره شدن تجلی اراده مردم در ۲۲بهمن، باید به صحنه آمد و قدرت‌نمایی کرد.
پنجم – اوج تنگ‌نظری است اگر برخی از جریان‌های سیاسی بخواهند از فرصت حضور مردم در تظاهرات ۲۲ بهمن، برای تصفیه حساب‌های ریز و درشت خود با دیگران بهره بگیرند و به جای متوجه کردن همه فریادهای خود علیه دشمنان و به نفع کلیت انقلاب، بر طبل تفرقه بکوبند و بدون در نظر گرفتن پیام اعتدال مردم در انتخابات ریاست جمهوری امسال، همچنان تندروی و افراط‌کاری را ترویج کنند. این طیف از آقایان باید باور کنند که اتفاق تازه‌ای در انتخابات سال ۹۲ رخ داده و تغییر رفتارهای افراطی، ضروری است. بر این اساس است که معتقدیم گروه‌های سیاسی اعم از اصلاح‌طلب، اصولگرا، ملی – مذهبی و مستقلین و همه و همه باید به مردم اعلام کنند که با عزم دفاع از دستاوردهای اساسی انقلاب، باید به صحنه آمد و اختلافات داخلی را در مقابل دشمن، ناچیز انگاشت که حتماً این امر به سود مردم و منافع ملی ماست.

Share and Enjoy

تقدیر از دوستان و گزارشی از «جراحی قلب باز»ی که انجام شد

در هفته گذشته کاملا غافلگیر شدم. پیشتر مشکلی را در وضعیت قلب خود احساس کرده بودم و به همین دلیل به ساری رفتم تا با راهنمایی یکی از بستگانم که پزشک است، این مشکل را به همراه چند معضل دیگر درمانی، بررسی کنم. در اولین مراجعه به متخصص قلب و بررسی‌های علمی و بالینی صورت گرفته،‌ معلوم شد که وضعیت اضطراری است و انفجاری و در اسرع وقت باید عمل جراحی قلب باز برای به اصطلاح «بای پس» صورت گیرد. زمان زیادی هم برای اندیشیدن و مشورت برای من قائل نشدند ولی سرانجام بعد از سه تا چهار روز مشورت با دوستان و متخصصانو و رعایت برخی مصالح مانند هزینه عمل و هوای سالم شمال، تصمیم نهایی را گرفتم و تسلیم تیغ جراحان قلب در بیمارستان شفای ساری شدم. امروز که دقیقا یک هفته از تاریخ عمل جراحی گذشته، یکی دو روز است که از بیمارستان مرخص شده‌ام و به لطف خدا حالم بد نیست و در منزل یکی از بستگان در ساری تحت نظر پزشکم و دوران نقاهت را می‌گذرانم.

قاعدتا بسیاری از دوستان هنوز اطلاعی از این قصه ندارند و امیدوارم این نوشته باعث نگرانی آنان نشود اما به رسم ادب و احترام باید از بستگان و دوستانی تقدیر و تشکر کنم که این روزها از هر جهت به زحمت افتادند.

قطعا اعضای خانواده (پدر و مادر، همسر و فرزندان، برادران و خواهران و خانواده‌های آنان، بستگان بسیار دلسوز همسرم و …) اولین کسانی هستند که باید از آنان تشکر کنم چرا که هم بار روحی و عاطفی و هم هزینه مالی این عمل جراحی بردوش آنان قرار داشت و دعاهای خالصانه آنان، بزرگترین سرمایه امید برای من بوده است.

همچنین ضروری است از دکتر شروین ضیاءبخش طبری جراح سرشناس و همکاران ایشان در بیمارستان شفای ساری تشکر کنم. ایشان اولین بار جراحی قلب باز را در استان مازندران انجام داده و بخشهای مربوطه را در چند بیمارستان ساری تاسیس کرده و تاکنون صدها عمل جراحی قلب باز موفق را به سرانجام رسانده است. بودن چنین جراحانی در کشور موجب اطمینان و آرامش بیماران و خانواده‌ها می‌شود.

سرانجام باید از خیل عظیم دوستان و عزیزانی تشکر کنم که در اولین فرصت اطلاع از وضعیت بیماری بنده،‌ به اشکال مختلف، اعم از حضوری یا تلفنی یا با پیامک و تماس با اعضای خانواده، ابراز محبت کردند. بنده شرمنده محبت صدها دوست و همکار و آشنایانی هستم که در این چند روز، حالم را پرسیدند و روحیه دادند، پیشنهاد تامین همه یا بخشی از هزینه عمل جراحی را دادند، از کنار قبور ائمه بزرگوار در عتبات عالیات و حرم امام رضا(ع) و حضرت معصومه(ع) برای سلامتی‌ام دعا کردند، به صورت دسته‌جمعی نذر صلوات و دعا داشتند، یاسین خواندند و … و خلاصه به اشکال مختلف، بزرگواری خود را نشان دادند. البته آنان همیشه برایم عزیز و بزرگوار بوده‌اند اما این که آدمی در این وضعیت، احساس بی‌پناهی و تنهایی نکند، نعمتی است که خداوند با اعطای این همه دوستان خیرخواه به من عطا کرده است و از این بابت، شاکرم.

فعلا به مدت سه ماه باید استراحت کنم و قاعدتا این ایام را در شمال و در شهر خودم (بهشهر) خواهم گذراند اما طبعا با بهبود تدریجی وضعیت جسمی و فراهم شدن امکانات، نوشتن در روزنامه ایران و برخی سایتها و انجام مصاحبه از راه دور را آغاز خواهم کرد و حضور در دانشگاه‌ها و محافل دوستان و شرکت در مناظرات و امثالهم باید بماند برای وقتی دیگر که توان جسمی و قلبی بنده تا حدی ترمیم و تقویت شده باشد.

در روزهای بستری بودن در بیمارستان، یادداشتهای پراکنده‌ای به اقتضای وضعیت اطرافم نوشتم که در آینده در سایت «نقد زمانه» منتشر خواهد شد.

خداوند به همه دوستان و عزیزان، خیر و سلامتی عطا کند.

Share and Enjoy

یادداشت‌هایی که به نام «علی اشرفی» نوشتم!

در طی سالهای گذشته به دلایل مختلف، در برخی از مطبوعات از نام مستعار استفاده کرده و مطالب خود را به نام خودم منتشر نکردم. از جمله در سال ۱۳۹۰ در روزنامه «سیاست روز» در ستون «در حاشیه و در متن» هر روزه یادداشت‌هایی از بنده منتشر می‌شد که امضای «علی اشرفی» را داشت. با این نام در سالهای خیلی خیلی قدیم هم در برخی از مطبوعات مقالات و مطالبی از بنده منتشر شده است.

در چند روز گذشته همه آن یادداشت‌ها را جمع‌آوری کرده و در سایت «نقد زمانه» قرار داده‌ام. از آنجا که ترتیب قرار گرفتن مطالب سایت بر اساس تاریخ انتشار است، لذا خوانندگان گرامی و مراجعه کنندگان به سایت قادر به دیدن آن یادداشتها در نگاه اول نیستند و باید به صفحات قبل مراجعه کنند. برای تسهیل دسترسی خوانندگان گرامی به آن یادداشتها، عناوین و لینک آن مطالب را در اینجا قرار می‌دهم تا اگر احتمالا دوستانی قصد دیدن و مطالعه آن را داشته باشند، برای آنان میسر باشد. یادآوری می‌شود که این مطالب عمدتا در آبان و آذر سال ۱۳۹۰ یعنی در زمان حاکمیت دولت احمدی‌نژاد و در آستانه برگزاری انتخابات مجلس نهم در روزنامه «سیاست روز» با امضای «علی اشرفی» منتشر شده‌اند:

Share and Enjoy

صفحه 2 از 1412345...10...قبلی »