کلیدواژه ‘علي مطهري’

۲ ملاحظه ضروری برای نظارت بر مطبوعات

روزنامه ایران / شنبه ۱۱ مرداد ۹۳

انتخاب نماینده قوه مقننه برای عضویت در هیأت نظارت بر مطبوعات با مشکل مواجه شد و هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی تصمیم گرفت که برگزاری انتخابات داخلی مجلس در این زمینه را به تأخیر اندازد تا امکان بررسی همه‌جانبه مسأله فراهم شود و حقی از دیگران ضایع نشود. این انتخاب تا یکی دو هفته آینده نهایی خواهد شد ولی در این زمینه نکاتی قابل تأمل است که اگر نمایندگان محترم مجلس آن را در نظر بگیرند، می‌توان به نتیجه تصمیم آنان اعتماد کرد و آن را به سود فضای فرهنگی جامعه و حیثیت مجلس و اعتبار هیأت نظارت بر مطبوعات ارزیابی کرد.
اول- نظارت بر مطبوعات که برای آن هیأتی تشکیل شده، اصل نیست بلکه اصل راهنما و باور اولیه در این زمینه، «آزادی مطبوعات» است. مفروض ما این است که آزادی مطبوعات یکی از حقوق مصرح در قانون اساسی به حساب می‌آید و نقش مطبوعات در اصلاح روند امور بسیار بالاست و این نهاد به مثابه یکی از ارکان مردم‌سالاری دینی، باید از آزادی لازم برخوردار باشد. طبعاً نظارت بر مطبوعات، برای این مطرح شده که هر قدرتی نیازمند نظارت است و قدرت مطبوعات هم به حدی مؤثر است که نباید بیرون از دایره نظارت باقی بماند. اعضای هیأت نظارت بر مطبوعات باید به این اصل کلی و اولیه معتقد باشند و نماینده قوه مقننه در این هیأت حتماً باید از کسانی باشد که بیش از دیگران به آزادی مطبوعات و حقوق آن معتقد بوده و پایبندی خود به این نکته را در عمل نشان داده باشد و رفتارهایی مانند بستن و توقیف رسانه‌ها و محاکمه روزنامه‌نگاران و نویسندگان مطبوعاتی و کارهای محدودکننده دیگر، ذاتاً مورد قبول او نباشد ولو آن که در مواردی مجبور باشد که به این ابزارها هم متوسل شود.
دوم- نمایندگان مجلس شورای اسلامی دارای گرایش‌های سیاسی متفاوتی هستند و گزینش نماینده این قوه در هیأت نظارت بر مطبوعات، طبعاً با توافق کامل نمایندگان صورت نخواهد گرفت ولی کافی است کسی در این هیأت باشد که بتواند بخش بزرگ‌تری از نمایندگان مجلس و به تبع آن مردم را نمایندگی کند. متأسفانه گروهی از نمایندگان مجلس که پایگاه اجتماعی آنان زیاد نیست و در مجلس اصولگرای کنونی هم اقلیت محسوب می‌شوند، در کمیسیون فرهنگی مجلس تجمع کرد‌ه‌اند و اکثریت اعضای این کمیسیون را نمایندگان این جریان تشکیل می‌دهند. آنان در واقع در یک انتخاب درون‌گروهی، دو تن از اعضای خود را به عنوان گزینه‌های مورد قبول کمیسیون به صحن علنی مجلس معرفی کرده‌اند تا هر کدام از آنان انتخاب شوند، یک عضو جبهه سیاسی آنان وارد هیأت نظارت بر مطبوعات شده باشد. با این تصمیم، علی مطهری که تاکنون در دو دوره به عنوان نماینده قوه مقننه در این هیأت فعالیت داشت، اکنون امکان عرضه خود به نمایندگان مجلس را پیدا نخواهد کرد تا دست‌کم با بودن ایشان در این زمینه رأی‌گیری شود. اگر تمهید نمایندگان این جبهه سیاسی، نتیجه بدهد و یکی از نمایندگان معرفی شده از سوی کمیسیون فرهنگی به هیأت نظارت راه پیدا کند، باید اعلام کرد که اقلیت مورد نظر دیدگاه خود را بر اکثریت نمایندگان مجلس تحمیل کرده و نماینده منتخب، آینه افکار اکثریت نمایندگان مجلس و افکار عمومی نخواهد بود. پیش‌نیاز دوم نظارت بر مطبوعات همین است که نماینده عضو این هیأت، برگزیده اکثریت نمایندگان در یک انتخابات آزاد باشد و نمایندگان مجبور نباشند از میان دو نماینده عضو یک جبهه سیاسی، یکی را برگزینند.

Share and Enjoy

این همه «خبر» در فاصله چند روز؟!

چهارشنبه ۲۶ تیرماه ۹۲

 کشور ما در تولید «خبر» بسیار برجسته و شاید استثناء است. نمی‌دانم آیا مردم کشورهای دیگر هم دائما با «خبر» سر و کار دارند یا نه اما در کشور ما این واقعیت غیرقابل انکار است که مردم دائما در انتظار وقوع «خبر» هستند. به همین دلیل است که تعابیری مانند «چه خبر؟» یا «تازه چه خبر؟» یا «دیگه چه خبر؟» بخش جدی از عباراتی است که در احوالپرسی متعارف، مورد استفاده قرار می‌گیرند. کار به جایی کشیده است که اگر مدتی این نوع اخبار را نشنویم، واقعا خبر بدن ما پایین می‌آید!

باید این را بگویم که منظور از «خبر»، رخدادهای عادی نیست که این گونه حوادث در همه کشورها به صورت عادی، رخ می‌دهند بلکه منظورم حوادثی هستند که به روال معمول انتظارش را نداریم. در کلاسهای روزنامه‌نگاری می‌گویند این که سگی پای کسی را گاز بگیرد، یک امر عادی است اما اگر کسی پای سگی را گاز بگیرد، «خبر» است. از این نوع اخبار در کشور ما به وفور وجود دارد که انسان را غافلگیر می‌کنند. بگذارید برخی از این موارد را که در همین هفته گذشته با آن برخورد کردم،‌ به صورت خلاصه بیاورم:

–         در دفتر کار یک نماینده سرشناس مجلس، دوربین فیلم‌برداری و استراق سمع کار می‌گذارند. علی مطهری نماینده تهران ضمن اعلام این خبر، اعتراض می‌کند تا معلوم شود که چه کسانی و چرا مبادرت به این کار کرده‌اند. جالب این که یک نماینده دیگر (کوچک‌زاده) به جای همنوایی با این نماینده و همصدایی با او برای روشن شدن ماجرا، پیشاپیش و به صورت ضمنی حکم به این می‌کند که شاید خودش یا مسئول دفترش این کار را کرده‌اند. مسئولان امنیتی هم بعد از گذشت چند روز، هنوز کشفی نداشتند که جای تعجب دارد. آدم یاد کسی می‌افتد که وارد دفتر رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام شد و اتاقی را به آتش کشید و فیلم ضبط شده وی را هم در اختیار مسئولان گذاشتند اما هنوز کسی به عنوان عامل آن ماجرا معرفی نشده است.

–         یک فیلم‌ساز مدعی انقلابی‌گری و عدالت‌خواهی، به بیت‌المقدس می‌رود و در جشنواره فیلم صهیونیستها شرکت می‌کند و مورد تقدیر آنان هم قرار می‌گیرد. مخملباف که روزگاری به عنوان برجسته‌ترین فیلم‌ساز نسل انقلاب شناخته می‌شد، آنقدر تعارض خود را با مسئولان جمهوری اسلامی، برجسته و اصل می‌کند که یادش می‌رود به کجا سفر کرده است و چشم خود را بر چه جنایاتی علیه فلسطینیان بسته است.

–         خانه سینما که در طول ۴ سال گذشته مورد هجمه گروهی از مسئولان و طیفی از فیلم‌سازان بود، موضوع مناقشه میان هنرمندان این صنف شده است. مسئولان وزارت ارشاد و معاونت سینمایی در طی ۴ سال گذشته تنها کار برجسته‌ای که در پرونده خود ثبت کردند، همین بستن خانه سینما بود ولی این که در آخرین روزهای عمر دولت احمدی‌نژاد بخواهند خانه سینمای بدلی را جایگزین اصل کنند، دیگر نوبر است. خودشان هم می‌دانند که این کار به ثمر نمی‌نشیند و رویه جاری در قبال هنرمندان به زودی تغییر خواهد کرد اما آقایان در تلاشند که اگر می‌توانند آخرین خرابکاری خود را هم به سرانجام برسانند.

–         دکتر الهام در یک اقدام عجیب، تشکیلات «دفتر رئیس جمهوری سابق» را ابلاغ کرد تا برای احمدی‌نژاد و ۲۵ نفر از نزدیکانش، دفتر و دستکی را با بودجه دولتی فراهم آورد و رئیس جمهوری را که «معجزه هزاره سوم» تلقی می‌کردند، موی دماغ دولت جدید نگه دارد. این اقدام از سوی دولتی که خودش اقامت خاتمی را در دفتری از ریاست جمهوری برای مدتی محدود تاب نیاوردند و به لطایف‌الحیل، او را از آن مکان بیرون کردند، جای تامل دارد. این را بگذارید کنار دستور رئیس جمهوری برای استخدام قطعی هزاران نفر در سراسر کشور که بوی توطئه از آن به مشام می‌رسد و دست دولت آینده را در جابجایی نیروهایش می‌بندد. مثلا استخدام قطعی دهها نفر در روزنامه ایران و خبرگزاری ایرنا، معلوم است که برای دولت بعدی که در صدد جذب نیروهای همفکر خود است، چقدر محدودیت ایجاد می‌کند.

–         حکم برائت ۲۵ تن از مستندسازانی که متهم به ارتباط با بی‌بی‌سی و جاسوسی برای انگلیس بودند، صادر شد تا مهر پایان به جنجالی زده شود که در یکی دو سال گذشته در این مورد بر پا شده بود. وقتی پای صحبت برخی از بازداشت شدگان این جنجال نشسته باشی و نحوه بازجویی و ماهیت اتهامات آنان را بدانی، بهتر از این خبر خوشحال می‌شوی.

–         دولت در یک اقدام عجیب و باورنکردنی، دست به عدد سازی می‌زند و با تغییر حسابهای مالی بانک مرکزی و بانکهای دیگر، مبلغ ۷۴ هزار میلیارد پول فرضی را فراهم می‌آورد و از همین درآمد فرضی، بدهی خودش را با بانک مرکزی صاف می‌کند. این اقدام در طول تاریخ اقتصاد کشور بی‌سابقه است و کاملا غیرقانونی است. اکنون نمایندگان با طرح شکایت به قوه قضاییه و ارائه طرحی به صحن مجلس، در صددند تا جلوی این کار دولت را بگیرند و از افزایش بدون منطق و غیرقانونی نقدینگی در کشور جلوگیری کنند. کار دولت در قیمت‌گذاری دوباره ارز واگذار شده به بانک مرکزی، مانند این است که کسی ملکی را بفروشد و بعد از چند سال و با قیمت روز چند برابر شده، آن ملک را دوباره قیمت‌گذاری کند و نه تنها بدهی خودش را به دیگران بپردازد بلکه حتی خود را طلبکار هم معرفی کند.

–         همین امروز جلوی قرائت گزارش هیئت تحقیق و تفحص مجلس در زمینه حمله به لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی در قم گرفته شد. این گونه ماجرا در ایام ماضی در قم سابقه داشته است ولی در سال گذشته وقتی سخنرانی دکتر علی لاریجانی را به هم زدند،‌ مجلس وارد ماجرا شد و تحقیقاتی را انجام داد که از نتیجه آن، جریانهای افراطی و سازمان‌دهندگان این گونه حوادث، راضی نیستند. معلوم است که شاگردان آقای مصباح یزدی باید از این گونه گزارشها ناراضی باشند و از برده شدن نام کسانی به عنوان سازمان‌دهندگان این حملات جلوگیری کنند.

از این دست خبرها در کشور ما زیاد است. خدا را شکر که خبر بدن مردم ما هیچ وقت پایین نمی‌آید.

Share and Enjoy

«منشور برادری»، نیاز هر روز ما

روزنامه سیاست روز / دوشنبه ۹ آبان ۱۳۹۰

در آخر هفته گذشته به مناسبت بیست و سومین سالگرد صدور پاسخ حضرت امام خمینی(س) به حجت الاسلام و المسلمین محمدعلی انصاری، که بعدها به عنوان «منشور برادری» مشهور شد، «همایش منشور برادری» در محل دفتر قم موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی برگزار شد. در این همایش، دکتر علی مطهری بر این نکته تاکید کرد که این منشور مورد نیاز امروز ماست.

به هنگام صدور این جوابیه، فضای سیاسی کشور به گونه‌ای بود که جریانها و جناح‌های عمده سیاسی، یکدیگر را به خروج از اسلام ناب و خط امام و عدول از ارزشهای انقلاب اسلامی متهم می‌کردند و به صورت صریح و روشن در صدد حذف یکدیگر بر می‌آمدند. البته در آن سالها به دلیل سیطره طیف چپ بر فضای سیاسی کشور و سیطره‌اش بر مجلس و دولت و فضای مطبوعاتی و سیاسی، عمدتا این جریان بود که به حذف رقیب مبادرت می‌کرد و این جریان راست بود که در موضع دفاعی قرار داشت اما در عین حال جریان موسوم به راست هم با توجه به نفوذش در محافل دینی و مذهبی و برداشت خاص خود از فقه سنتی و تاکیدش بر احکام اولیه شرعی برای اداره کشور، رقیبش را با اتهاماتی مشابه می‌نواخت و آنان را هم متاثر از فضای چپ مارکسیستی و حتی مارکسیست معرفی می‌کرد. در واقع این پیام در هنگامی منتشر شد که جناح‌ها، شمشیر خود را از رو بسته بودند و اگر نیرویی در حد امام برای بسامان کردن مناسبات دو جناح وجود نداشت، بعید نبود که جناح‌ها برای حذف رقیب، از همه امکانات قانونی یا غیرقانونی بهره بگیرند و عملا صحبت از برادری و همکاری و تعاون در میان نیروهای انقلاب، ناممکن شود.

امام در این پیام اولا بر این نکته تاکید کردند که علیرغم این که جناح‌ها تلاش می‌کنند به تعارضات خود رنگ اعتقادی بزنند، در واقع این گونه نیست و این جناح‌های ظاهرا متفاوت، در واقع با هم هیچ اختلاف اعتقادی ندارند و در مسائل اساسی اسلام و انقلاب و مبارزه با استکبار و … با یکدیگر هم‌عقیده هستند. این نکته بسیار مهم است که نباید تصویری که جریانهای سیاسی رودررو از یکدیگر ارائه می‌دهند، لزوما عین واقعیت نیست و نباید بر درستی این تصویرسازی‌ها، صحه گذاشت. در تمامی تعارضات ایجاد شده میان افراد یا جریانهای سیاسی، این تمایل وجود دارد که یک طرف برای اثبات حقانیت خود، طرف دیگر را متهم به داشتن انحرافات فکری و سیاسی کند و از جریان عمومی اسلام و انقلاب خارج بداند در حالی که در واقع مسئله جور دیگری است و رنگ عقیدتی دادن به مناقشات سیاسی رایج، می‌تواند ناشی از تزیین شدن اعمال و نظر به وسیله شیطان باشد.

نکته دومی که در این منشور از سوی امام خمینی مورد تاکید قرار گرفت این بود که بی‌تردید نزدیک کردن مواضع خدمت نیروهای انقلاب به یکدیگر، رضایت خداوند را به همراه خواهد داشت. طبعا کسانی که در جستجوی رضای الهی هستند نه تنها بر طبل تفرقه و ایجاد شقاق میان نیروهای انقلاب نمی‌کوبند بلکه در تلاش خواهند بود که اختلافات را کاهش دهند و رنگ اعتقادی اختلافات را حذف کنند و نیروهای دو طیف سیاسی را با نزدیک کردن مواضع خدمت، به وحدت برسانند. این نکته از این بابت باید مورد تاکید قرار گیرد که برخی از نیروهای سیاسی، نان خود را در تنور اختلافات نیروهای جبهه انقلاب جستجو می‌کنند و به جای نزدیک کردن مواضع خدمت نیروهای انقلاب به یکدیگر، به سوی تشدید اختلافات حرکت می‌کنند.

منشور برادری امام خمینی در آخرین سال حیات ایشان منتشر شد و راه هرگونه تفرقه و رودررویی نیروهای انقلاب را بست. این پیام حاوی نکات مهمی است که توجه به آن، وحدت و نزدیک شدن نیروهای سیاسی درون جبهه انقلاب به یکدیگر را به همراه دارد. بر این اساس است که معتقدیم باید سخن علی مطهری را کامل‌تر تحریر و تاکید کرد که منشور برداری، مورد نیاز نه فقط امروز ما بلکه مورد نیاز همه روزهای ماست.

تذکر: این یادداشت در روزنامه سیاست روز با نام مستعار «علی اشرفی» منتشر شد.

Share and Enjoy