کلیدواژه ‘ماهنامه تربيت’

مسئله فلسطین چه ربطی به ایرانیان دارد؟

ماهنامه تربیت سیاسی اجتماعی / شماره اول (مهر ۱۳۹۳)

آنچه می‌خوانید متن برخورد اندیشه‌ای است که در شماره نخست ماهنامه تربیت سیاسی اجتماعی در پاسخ نامه یک خواننده نگاشتم. انتشار این نوشته در سایت «نقد زمانه» در آستانه روز قدس با هدف همراهی با ملت مظلوم فلسطین صورت می‌گیرد.

اشاره:

این روزها در ذهن بسیاری از مردم و بخصوص نسل جوان جامعه، پرسش‌هایی مطرح هستند که «پرسش امروز» محسوب می‌شوند و شاید در دوره‌ای از تاریخ کشور ما و برای نسل‌های گذشته، اساسا موضوعیت نداشتند و مطرح نبودند. در عین حال پرسش‌هایی وجود دارند که در گذشته هم در بسیاری از دوره‌ها مطرح بوده و هنوز هم هستند و در واقع «پرسش هر روز» ما به حساب می‌آیند. شاید برای این پرسش‌ها تا الان پاسخ‌های درخوری فراهم آمده باشد اما به دلایل گوناگون، هنوز هم نیازمند تامل و یافتن پاسخ تازه هستند. ما در این شماره در پیرامون یکی از این موضوعات مطرح، تامل و جوانب آن را در قالب پاسخ به چند پرسش در این زمینه، بررسی خواهیم کرد. امیدواریم در شماره‌های بعدی ماهنامه تربیت سیاسی – اجتماعی هم توفیق تداوم این تاملات در باره پرسش‌های دیگر فراهم باشد.

1790731

پرسش:

به نام خدا

همواره گمان می‌کنم، اصلی کردن موضوع فلسطین در کشور با منظور خاصی صورت می‌گیرد که من از درک آن عاجزم. البته منظورم این نیست که جنایاتی که در آنجا می‌شود تایید شود ولی همواره از خودم می‌پرسم که:

۱- چرا سایر موضوعات بشری، جنایت‌ها و تجاوزاتی که در سراسر دنیا صورت می‌گیرد، کشتن و قتل‌عام‌ها در آفریقا یا شرق آسیا یا حتی آمریکا موضوع حساسیت‌برانگیزی برای ما نیست و در مقابل آن حداکثر به محکوم‌کردنی خشک و خالی بسنده می‌کنیم.

Share and Enjoy

به یاد روزهای پررونق شور و شعور

نگاهی گذرا به فعالیت‌های حوزه تربیت سیاسی اجتماعی در آموزش و پرورش

اشاره:

از سال ۶۶ تاکنون در حوزه تربیت سیاسی مربیان و دانش‌آموزان فعالیت می‌کنم البته جز در ۸ سال دولت احمدی‌نژاد که پایم کاملا از آموزش و پرورش قطع شده بود. در سال گذشته همکاری مجدد بنده با معاونت پرورشی و فرهنگی آغاز شد و ثمره آن راه‌اندازی ماهنامه تربیت سیاسی اجتماعی (ضمیمه ماهنامه تربیت) در این معاونت بود که تاکنون (خرداد ۱۳۹۴) ۹ شماره آن منتشر شده است. آنچه در پی می‌آید گزارشی است که در شماره ۶ این نشریه درباره سابقه کار تربیت سیاسی اجتماعی در آموزش و پرورش نگاشتم. گفتنی است که در غالب این فعالیت‌ها خودم یا مبتکر آن بودم یا همکاری جدی داشتم. متن این گزارش را پیش رو دارید:

تربیت سیاسی و اجتماعی در آموزش و پرورش دارای یک سابقه نسبتا طولانی است. البته در سال‌های قبل از پیروزی انقلاب، عرصه آموزش و پرورش و مدارس کشور، کانون مبارزات سیاسی بود و هدایت بخش بزرگی از برنامه‌های ضد رژیم شاه توسط معلمان و دانش‌آموزان صورت می‌گرفت. پس از انقلاب هم باز مدارس در مرکز فعالیت‌های سیاسی قرار داشت و گروهک‌ها در مدارس فعال بودند و حامیان انقلاب اسلامی نیز در همین مدارس، به مبارزه فکری و سیاسی با جریان‌های ضدانقلابی می‌پرداختند و بسیاری از معلمان نیز جان خود را بر سر اعتقادات خود گذاشتند. با شروع جنگ تحمیلی باز این مدارس بودند که پشتیبان جبهه‌ها شدند و از معلم و دانش‌آموز در خط مقدم جنگ حضور یافتند و تا پایان دفاع مقدس هزاران معلم و دانش‌آموز به شهادت رسیدند تا معلوم شود که شور انقلابی و شعور مکتبی در میان این جامعه بزرگ فرهنگی به چه میزان پررونق است.

بعد از پایان دفاع مقدس، سازندگی در دستور کار قرار گرفت و دولت سازندگی بر سر کار آمد. علی‌رغم تلاش این دولت برای افزایش تولید و ساختن خرابی‌های جنگ و افزایش رشد اقتصادی، به دلیل اولویت یافتن مسائل اقتصادی، در برخی از حوزه‌ها ما شاهد رکود شدیم که فعالیت سیاسی در سطح کشور یکی از مصادیق آن بود. در محیط‌های دانشگاهی و مدارس هم این رکود فعالیت‌های سیاسی را شاهد بودیم. در همان سال‌ها مقام معظم رهبری برای جبران این نقیصه وارد میدان شدند و از همه گروه‌های سیاسی و جریانات خواستند که به فعالیت سیاسی خود وسعت بیشتری ببخشند. از جمله در همین زمینه در روز ۱۲ آبان سال ۷۲ ایشان در سخنانی در جمع دانشجویان و دانش‌آموزان فرمودند:

Share and Enjoy