کلیدواژه ‘محمدرضا عارف’

تعادل دولت اعتدال را به هم زدند!

اشاره: یادداشت زیر در تاریخ جمعه ۲۵ مرداد در سایت آینده آنلاین منتشر شد. عنوان وزارت پیشنهادی برای دکتر عارف در آینده آنلاین اشتباها وزارت فرهنگ و آمورش عالی قید شده بود که در این نوشته تصحیح شده است.
مجلس شورای اسلامی به سه تن از وزرای پیشنهادی دکتر روحانی رای اعتماد نداد و با این اقدام، اولین گام را برای عدم همراهی با دولت «تدبیر و امید» برداشت، پدیده ای که باید در سالهای باقی-مانده از عمر این مجلس، بسیار شاهد آن باشیم. در این باره نکاتی چند را قابل تامل دیدم که متذکر می شوم:

۱-    علیرغم تلاش تعدادی از نمایندگان مجلس به عمده کردن مسئله فتنه سال ۸۸ و دامن زدن به این مقوله، اکثریت نمایندگان مجلس بر این اساس رای ندادند، هر چند نمی توان انکار کرد که این مسئله بر رای تعداد زیادی از نمایندگان مجلس سایه انداخته بود. رای آوردن افرادی مانند زنگنه و آخوندی و ربیعی که متهم به مشارکت در رخدادهای سال ۸۸ بودند، موید این امر است که غالب نمایندگان، تحت تاثیر آن جریان تندرو قرار نگرفتند اما رای نیاوردن افرادی مانند نجفی و میلی منفرد هم نشان داد که این عنصر، بی تاثیر نبوده است. ماجرایی که دکتر روحانی و وزرای او تلاش کردند خیلی به سراغش نروند و تا می توانند با بیان برخی مطالب کلی، از کنار آن بگذرند.

Share and Enjoy

تنها راه‌حل: مصالحه روحانی و عارف، حمایت هاشمی و خاتمی

مصاحبه سایت انتخاب با علی شکوهی، فعال سیاسی و روزنامه‌نگار منتقد

مقدمه: گفتگویی که می­‌خوانید متن کامل گفتگوی سایت انتخاب با بنده درباره انتخابات ریاست جمهوری و نحوه حضور نامزدهای اصلاح‌­طلب و اعتدال­گرا (عارف و روحانی) در انتخابات بعد از ردصلاحیت آقای هاشمی رفسنجانی است. این گفتگو را در نشانی سایت انتخاب می­‌توانید بخوانید اما چون بخش­هایی از آن به ملاحظاتی در انتخاب منتشر نشد، خواندن متن زیر را به دوستان توصیه می­‌کنم.

  – شما از افرادی بودید که قبل از ثبت نام آقای هاشمی به ایشان نامه نوشتید و تاکید کردید که حتی در صورت عدم موافقت اولیه رهبری، به صحنه بیاید و البته دیدیم که موضوع به رد صلاحیت ایشان ختم شد. آیا اکنون این اقدام را موفق می‌دانید؟ آیا باعث ضربه به حیثیت و اعتبار آقای هاشمی نشد؟

بله. همینطور است. من در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ماه نامه‌ای سرگشاده خطاب به آقای هاشمی رفسنجانی نوشتم و در همان نامه دلایل چندگانه‌ای را ذکر کردم که آمدن آقای هاشمی را توجیه می‌کرد. وضعیت نگران کننده جهانی و منطقه‌ای و اوضاع ناگوار داخلی، به صحنه آمدن یک چهره برجسته انقلاب در این شرایط را ضروری می‌ساخت و هنوز هم آن ضرورتها موضوعیت دارند. مهمترین دلیل این که باید به چهره‌ای مثل آقای هاشمی رفسنجانی دل می‌بستیم این است که ایشان یکی از دو چهره برجسته در میان یاران امام خمینی بود که سخت مورد توجه امام بود و در مسئولیتهای سنگینی از سوی ایشان گمارده شده بود و نقش اعتدالی و فراجناحی ایشان برای همگان محرز است. از سوی دیگر، یک جریان افراطی و تنگ‌نظر با تحلیل غلط و انحرافی از صف‌بندی دوستان و دشمنان انقلاب، بر حذف همه نیروهای سیاسی اصلاح‌طلب و اعتدالگرا  اصرار دارند و همین جریان که متاسفانه بر ارگانهای متعدد درون نظام و نهادهای قانونی هم سیطره دارد، با آمدن آقای هاشمی رفسنجانی به صحنه رقابت انتخاباتی مخالف بود و کار خود را هم پیش برد.

Share and Enjoy