کلیدواژه ‘میرحسین موسوی’

به عقلا فرصت دهیم (بی‌عقلی دردسرساز!)

روزنامه ایران / شنبه ۴ آبان ۹۲

 در دو سه روز گذشته، یک خبر تمام فضای سایتها و شبکه‌های اجتماعی را اشغال و کام بسیاری از مردم را تلخ کرد. ماجرا به درگیری فیزیکی ایجاد شده میان دختران میرحسین موسوی و دو تن از مأموران زن محافظ خانه والدین آنان مربوط می‌شود.
نخستین خبر رسمی در داخل کشور را سایت «قانون آنلاین» نوشت که مطابق آن، به نقل از دختر میرحسین موسوی اعلام شد در روز عید غدیر به آنان اجازه داد شد برای دیدار با پدر و مادر خود به منزل آنان رفته و با هم چند ساعتی را بگذرانند. اما در آنجا و در پایان دیدار، با برخورد بدی از طرف نیروهای امنیتی مواجه شده‌اند. سایت «قانون» بدون آن که این خبر را تأیید یا تکذیب کند، از سکوت رسانه‌های رسمی و مقامات کشوری در قبال این موضوع گلایه و تاکید کرد که این سکوت با توجه به شرایط کشور و مذاکراتی که در پیش است، قطعاً مورد سوءاستفاده دشمنان قرار خواهد گرفت. سایت مذکور با اشاره به گسترش رسانه‌های مجازی و شبکه‌های اجتماعی و ضریب نفوذ آن در میان مخاطبان، از رسانه‌ها و مقامات رسمی کشور خواست در قبال این موضوع واکنش نشان دهند.
به دنبال انتشار این خبر، خبرگزاری فارس هم وارد ماجرا شد و بدون ذکر نام «یک منبع آگاه»، به نقل از او اعلام کرد: در هنگام دیدار صبح پنجشنبه، دختران موسوی و رهنورد با انجام رفتار و حرکات غیرعادی با مأموران زن حاضر در محل درگیر و به سوی آن‌ها حمله ور شدند. این منبع آگاه افزود: نکته مهم در این میان این است که ظاهراً فرزندان موسوی از اینکه مدتی است فقط تحرکات خانواده کروبی در سرخط خبرها قرار دارد، به‌شدت عصبی هستند و به همین منظور تلاش کرده‌اند با حاشیه‌سازی و ایجاد درگیری توجهات را به سمت خود جلب کنند.
طبعاً اظهارات آن «منبع آگاه» و این‌گونه انگیزه تراشی بی‌وجه برای شروع درگیری، کمتر کسی را قانع می‌کند و حتی توجیه‌کننده شروع درگیری فیزیکی هم نیست. در این میان، در گفتگوی یکی از دختران موسوی با یک سایت منتسب به میرحسین موسوی، نکاتی وجود دارد که تا اندازه‌­ای گویا است. مطابق اظهارات ایشان، به مناسبت روز عید غدیر اجازه داده شد که دختران موسوی در خانه پدری برای دو ساعت و نیم با پدر و مادرشان باشند ولی هنگام خارج شدن از منزل، دو نگهبان زن از آنان خواستند که باید بازدید بدنی بشوند و از آنان خواستند که همه لباسهای خودشان را حتی … در بیاورند. اعتراض دختران موسوی به این خواسته خارج از عرف، منجر به بروز درگیری فیزیکی و حتی نواختن سیلی بر صورت آنان شد. البته به گفته دختر موسوی، آقای فروغی که از مسئولان ذیربط است، از این بابت عذرخواهی کرد و گفت که آن نگهبانان زن، اجازه و حق بازرسی بدنی را نداشته‌اند.
بعد از انتخابات ریاست جمهوری و رأی آوردن یک دولت اعتدالی در کشور، انتظار می‌رفت که در سیاست‌های گذشته، بتدریج و در شرایط مساعد تجدیدنظرهایی صورت گیرد و فضای کشور آرام شود. از جمله انتظار می‌رفت که بتدریج راههای قانونی برای رفع حصر فراهم شود و دلهای جدا شده از هم دوباره به هم نزدیک شوند. طبعاً انتظار نبود که در روز عید غدیر چنین حادثه تلخی رخ دهد ولی متاسفانه این رخداد با بی­‌تدبیری برخی ماموران ایجاد شد و جامعه را دچار نگرانی کرد. در این شرایط باید از میدان پیدا کردن جریانهای افراطی از دو طرف، جلوگیری کرد و به عقلا فرصت داد که از پیامدهای منفی آن بکاهند. رخدادهای اینچنینی می‌تواند معضلی تازه بیافریند اما در صورت برخورد عقلانی، استعداد آن را دارد که از برخی امور تلخ گذشته هم گره گشایی کند. امید که چنین شود.

تذکر: قسمتهای قرمز رنگ در روزنامه ایران منتشر نشدند.

Share and Enjoy

سیلی به دختران به جای آزادی پدر و مادر

تقریبا یقین داشتم که در عید  غدیر امسال رفع حصر حجت‌الاسلام کروبی و مهندس میرحسین موسوی و همسرش اتفاق نخواهد افتاد و دلیل آن هم ملاحظه رخدادهای بیش از ۴ سال گذشته بود که در آن از عقلانیت و تدبیر خبری نبود. در عین حال تصور نمی‌کردم که برخی، بی‌تدبیری را از حد بگذرانند و در روز عید غدیر و بعد از گشایشی که برای ملاقات میرحسین موسوی با فرزندانش فراهم شد، بحرانی تازه درست کنند و با سیلی زدن به گوش دختران میرحسین، هم به آنان ظلم کنند و هم بر رنج و درد این خانواده بیفزایند و هم گل اعتمادی را که نسبت به نظام در دل مردم بتدریج شکوفه می‌زند، پرپر کنند و سرانجام موجی از اعتراض و ناراحتی را در جامعه علیه نظام و مسئولان برانگیزند.

این واقعیت را نمی‌توان انکار کرد که تاریخ انقلاب اسلامی به قبل و بعد از انتخابات سال ۸۸ تقسیم شده است و اگر تا خیلی خیلی دیر نشده، فکری برای حل مسائل پیچیده این انتخابات نکنیم، باید انتظار داشته باشیم که در آینده هیچ رخدادی در کشور نتواند خود را از پیامدهای حوادث سال ۸۸ جدا کند و به صورت مستقل تحلیل شود. آن انتخابات در درون جبهه انقلاب، شکاف عمیقی را ایجاد کرده است که اگر با سرپنجه تدبیر ترمیم نشود، بنیان انقلاب اسلامی را متزلزل خواهد ساخت و رویارویی بیشتر و با ابعاد گسترده‌تری را در درون نیروهای انقلاب ایجاد خواهد کرد.

Share and Enjoy

تاریخ‌نویسی یا عقده‌گشایی؟

تاملی در اظهارات سیداحمد کاشانی علیه میرحسین موسوی

جمعه ۱۴ مرداد ۹۰

نمی‌دانم خوانندگان و دوستان گرامی بنده، گفتگوی رجانیوز با احمد کاشانی فرزند آیتالله کاشانی را خوانده‌اند یا نه؟ این گفتگو یکی از چند گفتگویی است که رجانیوز با برخی از مرتبطین مرحوم حسن آیت انجام داده است تا در فضای کنونی کشور که ضدیت با میرحسین موسوی، به یک روال عادی تبدیل شده ولی دفاع از وی جرم محسوب می‌شود، یکجانبه به تحریف تاریخ بپردازد و کسانی را که در طول سالهای اولیه انقلاب، به افراط و تندروی و حتی ارتباط مشکوک با برخی جریانهای تفرقه‌افکن مرتبط با بیگانه مشهور بودند، کاملا تبرئه کند و برای آنان معجزاتی از جنس دشمن‌شناسی و بابصیرت بودن بسازد.

مرحوم آیت یکی از نیروهای سالهای اول انقلاب بود که نسبت به مواضع و رفتار وی در سالهای قبل از انقلاب، پرسشهایی مطرح بود و به همین دلیل، بنی‌صدر تلاش می‌کرد وی را به دلیل همان نقاط ضعفش، به عنوان دشمن اصلی به مردم معرفی کند و از این طریق، مخالفانی مانند سران حزب جمهوری اسلامی و بزرگانی مانند شهید بهشتی را در بین مردم تخریب کند. مرحوم آیت، از دوستان نزدیک مظفر بقایی بود و به همراه بسیاری از دوستانش از جمله اطرافیان آیت‌الله کاشانی، علیه دکتر محمد مصدق فعالیت می‌کرد. در واقع در آن روزها، دو طیف تندرو و افراطی در اطراف آیت‌الله کاشانی و دکتر مصدق ایجاد شده بود که به شکل افراطی در صدد تخریب روابط خوب این دو چهره مطرح نهضت ملی شدن نفت بودند. اطرافیان تندروی مصدق، آیت‌الله کاشانی را مورد حمله قرار می‌دادند و در نشریات خود، کاریکاتور اهانت‌آمیز علیه ایشان چاپ می‌کردند و حتی در تظاهراتی، سگی را آیت‌الله نامیدند و به تمسخر پرداختند. در مقابل، برخی از اطرافیان آیت‌الله کاشانی از جمله مظفر بقایی و دوستانش، سخت به مصدق حمله می‌کردند و حتی اقدامات مصدق علیه دربار و شاه را هم خیانت می‌دانستند و در تعارض میان مصدق و دربار و خارجی‌ها، عملا در مقابل مصدق قرار داشتند. مرحوم آیت از کسانی است که به دلیل همکاری و ارتباط با مظفر بقایی و نیز تندروی‌هایش، متهم بود و در واقع خیلی از دوستان و یاران انقلاب مواضع آنان را قبول نداشتند و عمده کردن دعوای دوران ملی شدن نفت و کشاندن آن به سالهای بعد از انقلاب و تقسیم‌بندی نیروهای انقلاب به موافقان و مخالفان مصدق را یک خطای استراتژیک تلقی می‌کردند. کم نبودند کسانی که مصدق را به عنوان یک چهره ملی و خدوم قبول داشتند اما با ناسیونالیسم و ملی‌گرایی مخالف بودند و در عصر احیای دین، بازگشت به قومیت و ملی‌گرایی را یک حرکت ارتجاعی می‌دانستند. بنابراین اصرار این دست از نیروهای انقلاب را برنمی‌تابیدند و علیه مصدق و همه کسانی که او را قبول دارند، وارد عمل نمی‌شدند و از این طریق میدان را برای کسانی باز نمی‌کردند که در نهضت ملی شدن نفت، به مصدق خیانت کردند و در کنار دربار قرار گرفتند و ابزار دست یک کودتای آمریکایی – انگلیسی شدند.

Share and Enjoy

انتخابات دهم؛ یک تحلیل اولیه / متن سخنرانی

اشاره: آنچه می‌خوانید سخنرانی من در شورای عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه گیلان است که در نیمه دوم مردادماه ۱۳۸۸ در قم تشکیل جلسه داده بود. اعضای این انجمن علیرغم داشتن گرایشهای سیاسی متفاوت، در قالب یک تشکل فعالیت می‌کنند و بنابراین مخاطبان بنده در این سخنرانی، تحلیلهای متفاوتی از انتخابات و مسائل بعد از آن داشته‌اند. قاعدتا خوانندگان محترم باید زمان انجام سخنرانی را در مطالعه آن مد نظر داشته باشند. ادامه سخنرانی را در قالب پرسش و پاسخ در آینده در سایت «نقد زمانه» خواهید خواند. گفتنی است که متن کامل این سخنرانی تاکنون به صورت گسترده منتشر نشده بود و صرفا برای برخی از مقامات سیاسی و دوستان نزدیک ارسال کرده بودم.

***

بسم‌الله الرحمن الرحیم و به نستعین. انه خیر ناصر و معین

خدمت دوستان عزیز سلام عرض می‌کنم. از این‌‌که خداوند توفیق داد در جمع شما عزیزان دانشجو به برخی از مسائل روز کشور بپردازیم، خداوند را شاکرم.

مقدمه

قاعدتا این روزها بحث انتخابات و پرسش‌هایی که این انتخابات در اذهان بسیاری ایجاد کرده، مورد توجه است و اگر اجازه دهید با ذکر مقدمه‌ای این بحث را شروع کنم و بعد هم ان‌شاءالله قسمت عمده جلسه را به پرسش و پاسخ اختصاص دهیم و درباره سوالاتی که در ذهن شماست، در حد فرصت جلسه و توانایی بنده، مطالبی را مطرح کنیم.

Share and Enjoy

اجرای بدون تنازل قانون اساسی، تنها راه‌حل

سال ۹۰ هم آغاز شد. حلول این سال را در حالی گرامی می‌داریم که علاوه بر حوادث مهمی که در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در جریان است، در ایران هم دهها موضوع پراهمیت سیاسی و اقتصادی برای مردم و مسئولان مطرح است و کارهای زیادی بر زمین مانده که باید به سامان برسند. در این نوشته به یک نمونه از این موضوعات مهم و کارهای به گمانم مهمتر از بقیه امور، اشاراتی می‌کنم.

بی‌تردید مهمترین مسئله سیاسی کشور، رخدادهای بعد از انتخابات سال ۸۸ و نحوه مواجهه با پیامدهای رفتاری است که در طی ۲۲ ماه گذشته در کشور شاهد بوده‌ایم. واقعیت این است که حوادث انتخابات سال گذشته یک شکاف عمیق سیاسی را در میان نیروهای انقلاب ایجاد کرده است. عمق این شکاف به میزانی است که برای بسیاری از دلسوزان و صاحبنظران، ارائه راه‌حلی برای پر کردن آن ناممکن به نظر می‌رسد و برخی بر این باورند که باید یک طرف این منازعه را گرفت و از خیر طرف دیگر گذشت. در این زمینه هم دو نظر افراطی وجود دارد که البته بنده با هر دو نظر مخالفم.

Share and Enjoy

موسوی و کروبی، متهم امنیتی در نبود قانون جرم سیاسی!

سی و سه سال قبل و در اولین روزهای پیروزی انقلاب، با تدبیر امام خمینی و علیرغم نظر بسیاری از انقلابیون، نوشتن قانون اساسی در دستور کار مسئولان قرار گرفت تا دستاوردهای انقلاب ملت مسلمان، تثبیت و بازگشت ارتجاع و استبداد، ناممکن شود. یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های انقلابیون دلسوز به هنگام تدوین قانون اساسی این بود که «حق مخالف» به رسمیت شناخته شود و همان بلایی که در رژیم گذشته بر سر مخالفان و منتقدان می‌آمد، بر سر مخالفان و منتقدان جمهوری اسلامی نیاید. حاصل این دغدغه تصویب اصل ۱۶۸ قانون اساسی بود:

«رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی علنی است و با حضور هیأت منصفه در محاکم دادگستری صورت می‌گیرد. نحوه انتخاب، شرایط، اختیارات هیأت منصفه و تعریف جرم سیاسی را قانون بر اساس موازین اسلامی معین می‌کند».

Share and Enjoy

قصه یک استعفا

اشاره: این مطلب در اوج تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ در تبیین ماجرای استعفای مهندس میرحسین موسوی در سال ۶۷ نوشته شد. اصل این نوشته در نشریه «ندای صداقت» که ارگان ستاد اصولگرایان حامی میرحسین موسوی محسوب می‌شد، در اوایل خردادماه ۱۳۸۸ منتشر شد.

قصه یک استعفا

این روزها مسئله استعفای میرحسین موسوی در سال ۶۷ به یک حربه تبلیغات انتخاباتی از سوی مخالفان وی تبدیل شده است. ظاهرا این واقعه تاریخی به عنوان نقطه ضعف بزرگ میرحسین موسوی تلقی شده و مخالفان ایشان گمان می‌کنند که با مطرح کردن یکسویه و بزرگنمایی باورنکردنی این ماجرا، می‌توانند به هدف خود برسند و میرحسین موسوی را هم یک فرد ضعیف و هم مخالف امام جلوه دهند. برای این که گوشه‌ای از این ماجرای تاریخی بازخوانی شود و از جمله معلوم شود که از این نمد، کلاهی برای مخالفان موسوی فراهم نمی‌شود، بر آن شدیم تا بخشی از اسناد رسمی این ماجرا را بازخوانی و برداشت خودمان را از این ماجرا، بیان کنیم.

Share and Enjoy

با عملکرد درست، برای دین‌داری آبرو درست کنیم

اشاره: در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۸۷، این گفتگو با خبرگزاری ایسنا صورت گرفت که در آن درباره دستاوردها و نیز آسیب‌شناسی انقلاب اسلامی صحبت کردم و در نهایت ذکری هم از نامزد مورد حمایت بنده یعنی میرحسین موسوی به میان آمد اما به دلیل ناسازگار این دیدگاه با مواضع ایسنا، قسمت پایانی گفتگو از سوی این خبرگزاری حذف شد که در ادامه با حروف رنگی مشخص است.

معاون فرهنگی موسسه جام‌جم با بیان این‌که نباید در ظاهر برخی مواضع و عملکردهای دوران حضرت امام، درجا بزنیم به گونه‌ای که روح اندیشه‌ حضرت امام قربانی این ظاهرگرایی شود، در عین حال تاکید کرد که نباید آن‌قدر در کلیات و مواضع کلان پایه‌ای و اصولی نیز غرق شویم که شرایط متحول اجتماعی را نادیده بگیریم؛ چراکه اگر خود حضرت امام هم بودند، این شرایط متحول را حتما لحاظ می‌کردند.

«علی شکوهی» در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با بیان این‌که نخبگان به دلیل آگاهی‌های اجتماعی برتری که دارند بیشتر از بقیه اقشار مردم می‌توانند در تحولات اجتماعی موثر واقع شوند و این امر در مورد حضرت امام به صورت مضاعف صحیح است، افزود: از آن‌جا که امام(ره) از نظر سلسله‌مراتب روحانیت شیعه در جایگاه مرجعیت دینی قرار داشت و از نفوذ عمیقی در میان توده‌های مسلمان و شیعی برخوردار بود، طبعا در ایجاد تحول انقلاب در ایران، تاثیر ویژه ایشان غیرقابل انکار است.

Share and Enjoy

دعوت از میرحسین موسوی، نشان از یک نیاز اجتماعی دارد

اشاره: مصاحبه بنده با سایت «بازتاب» درباره پشت صحنه آمدن یا نیامدن میرحسین موسوی به عرصه انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۴ در زمانی انجام شده بود که وی ۷ ماه قبل یعنی در مهرماه ۱۳۸۳ رسما نامزد نشدن خود را اعلام کرده بود. متن این مصاحبه را با لحاظ شرایط آن دوره و بدون دخالت دادن مسائل سالهای بعد بخوانید.

طرح دیرهنگام احتمال کاندیداتوری مهندس موسوی پیش از آغاز ثبت‌نام کاندیداهای ریاست‌جمهوری، با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد. محور شدن عده‌ای از چهره‌های غیرسیاسی و همراهی خاتمی با این دعوت، تفاوت‌های دعوت تازه از آخرین نخست‌وزیر ایران بود. «بازتاب» در این رابطه گفت‌وگویی با علی شکوهی، نویسنده، روزنامه‌نگار و تحلیلگر سیاسی انجام داده است.

بازتاب: آقای شکوهی، پس از حدود هفت ماه از اعلام انصراف مهندس موسوی از کاندیداتوری ریاست‌جمهوری در مهر ماه گذشته، بار دیگر بحث حضور ایشان در انتخابات مطرح شده است. با توجه به تشابه شرایط فعلی با فضای پیش از دوم خرداد، حضور مهندس موسوی را در انتخابات پیش رو تا چه اندازه جدی ارزیابی می‌کنید؟

شکوهی: فضای سیاسی و انتخاباتی کشور، چندان تشابهی با فضای قبل از دوم خرداد ندارد. در انتخابات دوم خرداد، همه جناح‌های سیاسی کشور از ماه‌ها قبل، نامزد واحد و مورد قبول جناح خود را به مردم معرفی کرده بودند، اما اینک در تمام طیف‌های سیاسی، شاهد تعدد نامزدها هستیم و بعید است که به وحدت برسند. مطرح شدن نام مهندس موسوی در روزهای اخیر هم، عمدتا برای ایجاد وحدت در یک طیف سیاسی و پایان دادن به تکثر و تعدد نامزدها در جبهه اصلاح‌طلبان و اجماع احتمالی بر روی ایشان صورت می‌گیرد. اگر فضای کنونی با فضای پیش از دوم خرداد مشابه بود، اینک نباید بار دیگر به سراغ موسوی می‌رفتند و برای به صحنه آوردن ایشان، تلاش می‌کردند.

Share and Enjoy