کلیدواژه ‘هاشمی رفسنجانی’

تذکری دوستانه به جمعی از نمایندگان مجلس

روزنامه ایران / شنبه ۱۸ آبان ۹۲

در چند روز گذشته، مباحثی برضد دولت روحانی و برخی از وزرای ایشان از سوی تعدادی از نمایندگان مجلس مطرح شده است که جای تأمل دارد. این اظهارات بیشتر از سوی آن طیفی از نمایندگان مجلس مطرح می‌شود که به جبهه سیاسی مشخصی تعلق دارند و صف‌بندی خود با دیگران را عمدتاً با ملاک «همراهی با فتنه» تنظیم می‌کنند. بزرگ‌ترین اعتراض این طیف از نمایندگان به دولت روحانی این است که چرا در دولت ایشان، کسانی به مسئولیت‌های کلیدی گمارده می‌شوند که در جریان رخدادهای سال ۸۸ مانند آنان عمل نکردند یا تحلیل متفاوتی دارند. در این باره چند نکته را برادرانه و دوستانه به این گروه از نمایندگان عرضه می‌دارم:
۱- قرائت و تفسیر شما از رخدادهای سال ۸۸ نباید و نمی‌تواند ملاک ارزیابی عملکرد تمامی جریان‌ها و افراد باشد. بسیاری از افراد و گروه‌ها حتی بخش عمده‌ای از اصولگرایان، بر این باور نیستند که تحلیل شما از فتنه سال ۸۸ بر واقعیت منطبق است بلکه بسیاری معتقدند در ایجاد آن رخدادها، رئیس دولت و آن طیفی از حامیان دولت سابق مقصرند که با تندروی و افراط‌کاری و قانون‌گریزی خود، انتخابات را با مشکلاتی روبرو کردند و دیگران را به اتخاذ مواضع اعتراضی، کشاندند. به همین دلیل، زمان کلید خوردن فتنه را نه پایان روز انتخابات بلکه مسائل قبل از انتخابات و از جمله ماجرای اتهام‌زنی‌های شب مناظره می‌دانند. حال به چه دلیل باید تفسیر و قضاوت شما از آن رخدادها مبنای قضاوت و ارزیابی در باره عالم و آدم قرار گیرد.
۲- انتخابات امسال و رأی آوردن نامزد مورد حمایت طیف‌های مختلف اصلاح‌طلبان، اعتدالگرایان و اصولگرایان، نشان داد که تفسیر این گروه از نمایندگان از وقایع سال ۸۸ در میان غالب مردم هم مقبولیت نیافته است و اتفاقاً همان کسانی که اینان سعی داشتند مرتبطین با فتنه و فاقد پایگاه مردمی معرفی کنند (هاشمی رفسنجانی، خاتمی و…)، سهم زیادی را در به صحنه آوردن مردم و بیشترین نقش را در رأی آوردن دکتر روحانی داشتند. البته آن افراد هم نشان دادند که همچنان به انقلاب و نظام و قانون اساسی آن وفادارند و اتهاماتی مانند براندازی یا انقلاب رنگی یا ارتباط با بیگانه و…، درباره آنان، جفاست.
۳- ارزیابی افراد با ملاک و مناط فردی و گروهی، موجب کنارگذاشته شدن بخش بزرگی از مدیران و نیروهای توانمند و وفاداران به انقلاب از صحنه مدیریت کشور می‌شود و این هم جفای به نظام و مردم است. این کار در عمل هم ناشدنی است و دیدیم که تاکنون نشد. اگر نمی‌توانید تحلیل آنان از رخدادهای سال ۸۸ را بپذیرید دست‌کم فرصت خدمت به آنان بدهید. اصرار بر حذف مدیران توانمند کشور بر اساس ملاک خدشه‌پذیر ذهنی دوستان، جز تشدید کدورت‌های بین نیروهای انقلاب، نتیجه دیگری در بر ندارد و حذف آنان به معنای نادیده گرفتن رأی مردم در انتخابات ریاست جمهوری است.
۴- انتخابات ریاست جمهوری امسال و رأی معنادار مردم به دکتر روحانی که شعار اعتدال و عقلانیت داشت، بهترین فرصت و امکان برای عبور آرام و بدون تنش از کنار همه مسائل تلخ سال‌های گذشته است و نباید این فرصت را از دست داد. زنده نگه‌داشتن مسائل سال ۸۸ بر اساس تحلیل‌های خاص و اصرار بر برخورد با یک جبهه بزرگ از نیروهای باسابقه انقلاب، بدترین کاری است که می‌شود کرد. امیدواریم تدبیر آقای روحانی در نزدیک کردن دل‌های بریده به یکدیگر، مورد توجه این دوستان قرار گیرد و آنان هم به بهانه تحلیل و عملکرد متفاوت بسیاری از مدیران و نیروهای سیاسی فعال در دولت، برای رئیس جمهوری مشکل‌آفرینی نکنند.

Share and Enjoy

سیلی به دختران به جای آزادی پدر و مادر

تقریبا یقین داشتم که در عید  غدیر امسال رفع حصر حجت‌الاسلام کروبی و مهندس میرحسین موسوی و همسرش اتفاق نخواهد افتاد و دلیل آن هم ملاحظه رخدادهای بیش از ۴ سال گذشته بود که در آن از عقلانیت و تدبیر خبری نبود. در عین حال تصور نمی‌کردم که برخی، بی‌تدبیری را از حد بگذرانند و در روز عید غدیر و بعد از گشایشی که برای ملاقات میرحسین موسوی با فرزندانش فراهم شد، بحرانی تازه درست کنند و با سیلی زدن به گوش دختران میرحسین، هم به آنان ظلم کنند و هم بر رنج و درد این خانواده بیفزایند و هم گل اعتمادی را که نسبت به نظام در دل مردم بتدریج شکوفه می‌زند، پرپر کنند و سرانجام موجی از اعتراض و ناراحتی را در جامعه علیه نظام و مسئولان برانگیزند.

این واقعیت را نمی‌توان انکار کرد که تاریخ انقلاب اسلامی به قبل و بعد از انتخابات سال ۸۸ تقسیم شده است و اگر تا خیلی خیلی دیر نشده، فکری برای حل مسائل پیچیده این انتخابات نکنیم، باید انتظار داشته باشیم که در آینده هیچ رخدادی در کشور نتواند خود را از پیامدهای حوادث سال ۸۸ جدا کند و به صورت مستقل تحلیل شود. آن انتخابات در درون جبهه انقلاب، شکاف عمیقی را ایجاد کرده است که اگر با سرپنجه تدبیر ترمیم نشود، بنیان انقلاب اسلامی را متزلزل خواهد ساخت و رویارویی بیشتر و با ابعاد گسترده‌تری را در درون نیروهای انقلاب ایجاد خواهد کرد.

Share and Enjoy

تنها راه‌حل: مصالحه روحانی و عارف، حمایت هاشمی و خاتمی

مصاحبه سایت انتخاب با علی شکوهی، فعال سیاسی و روزنامه‌نگار منتقد

مقدمه: گفتگویی که می­‌خوانید متن کامل گفتگوی سایت انتخاب با بنده درباره انتخابات ریاست جمهوری و نحوه حضور نامزدهای اصلاح‌­طلب و اعتدال­گرا (عارف و روحانی) در انتخابات بعد از ردصلاحیت آقای هاشمی رفسنجانی است. این گفتگو را در نشانی سایت انتخاب می­‌توانید بخوانید اما چون بخش­هایی از آن به ملاحظاتی در انتخاب منتشر نشد، خواندن متن زیر را به دوستان توصیه می­‌کنم.

  – شما از افرادی بودید که قبل از ثبت نام آقای هاشمی به ایشان نامه نوشتید و تاکید کردید که حتی در صورت عدم موافقت اولیه رهبری، به صحنه بیاید و البته دیدیم که موضوع به رد صلاحیت ایشان ختم شد. آیا اکنون این اقدام را موفق می‌دانید؟ آیا باعث ضربه به حیثیت و اعتبار آقای هاشمی نشد؟

بله. همینطور است. من در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ماه نامه‌ای سرگشاده خطاب به آقای هاشمی رفسنجانی نوشتم و در همان نامه دلایل چندگانه‌ای را ذکر کردم که آمدن آقای هاشمی را توجیه می‌کرد. وضعیت نگران کننده جهانی و منطقه‌ای و اوضاع ناگوار داخلی، به صحنه آمدن یک چهره برجسته انقلاب در این شرایط را ضروری می‌ساخت و هنوز هم آن ضرورتها موضوعیت دارند. مهمترین دلیل این که باید به چهره‌ای مثل آقای هاشمی رفسنجانی دل می‌بستیم این است که ایشان یکی از دو چهره برجسته در میان یاران امام خمینی بود که سخت مورد توجه امام بود و در مسئولیتهای سنگینی از سوی ایشان گمارده شده بود و نقش اعتدالی و فراجناحی ایشان برای همگان محرز است. از سوی دیگر، یک جریان افراطی و تنگ‌نظر با تحلیل غلط و انحرافی از صف‌بندی دوستان و دشمنان انقلاب، بر حذف همه نیروهای سیاسی اصلاح‌طلب و اعتدالگرا  اصرار دارند و همین جریان که متاسفانه بر ارگانهای متعدد درون نظام و نهادهای قانونی هم سیطره دارد، با آمدن آقای هاشمی رفسنجانی به صحنه رقابت انتخاباتی مخالف بود و کار خود را هم پیش برد.

Share and Enjoy

جلوی انحراف در شورای نگهبان را بگیرید!

نامه سرگشاده علی شکوهی به رهبری برای دخالت در تایید صلاحیت هاشمی رفسنجانی

بسمه تعالی

 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای

مقام محترم رهبری

با عرض سلام و احترام

هر چند در طی این چند سال، اعتراض و انتقاد خود از نحوه اداره کشور را به اشکال گوناگون منتشر کرده‌ام اما همیشه ترجیح داده‌ام که حضرتعالی را مخاطب نوشته خود قرار ندهم تا خدای ناکرده، تصور جسارت نشود اما رخداد اخیر انتخاباتی عزم بنده را تغییر داد.

در سال ۸۴ و بعد از رد صلاحیت دکتر معین از سوی شورای نگهبان، حضرتعالی وارد ماجرا شدید و در نامه‌ای خطاب به آیت‌الله جنتی دستور فرمودید که نسبت به صلاحیت آقایان دکتر معین و مهندس مهرعلیزاده، تجدیدنظر صورت گیرد. دلیل ذکر شده در نامه مذکور چنین است: «از آنجا که مطلوب آن است که همه افراد کشور از صاحبان سلائق گوناگون سیاسی، فرصت و مجال حضور در آزمایش بزرگ انتخابات را بیابند …».

هر چند بسیاری با دلایل قابل اعتنا، بر این باورند که دعوت به دخالت جنابعالی در آن ماجرا، به قصد ایجاد تکثر در نامزدهای اصلاح‌طلب و جلوگیری از رای آوردن آیت‌الله هاشمی رفسنجانی صورت گرفت و کسی دلش برای صاحبان سلائق گوناگون سیاسی نسوخته بود اما چنین به نظر می‌رسد که دلیل ذکر شده، طبعا برای هر انتخاباتی قابل تامل است.

Share and Enjoy

آقای هاشمی! کشور به فداکاری شما نیاز دارد!

نامه سرگشاده علی شکوهی به آیت‌الله هاشمی رفسنجانی

 

 بسمه تعالی

 حضرت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی دام‌عزه

با سلام و عرض احترام

مدتی است با خود کلنجار می‌روم که این نامه را خطاب به حضرتعالی بنویسم یا خیر. سرانجام به این جمع‌بندی رسیده‌ام که نگارش این نامه و انتشار عمومی آن در شرایط کنونی و طرح دعوت از شما برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری، عین صلاح است و بنابراین، تقاضا می‌کنم به مفاد این نامه و درخواست مطروحه در آن، از موضع تدبر و تامل و از سر حسن‌ظن بنگرید تا شاید خداوند با تصمیم فداکارانه شما در این شرایط، برخی از مهمترین مفاسد امور مسلمین را اصلاح کند.

پیشاپیش باید عرض کنم که بنده در دوران ریاست جمهوری حضرتعالی و حتی بعدها، از منتقدین بسیاری از سیاستها و اقدامات دولت و شخص شما بوده‌ام و هنوز هم بسیاری از آن انتقادهای تند و تیز را وارد می‌دانم. البته در آن روزها به دلیل اینکه رهبری انقلاب آیت‌الله خامنه‌ای در پیغام‌هایی به ما و بسیاری از دوستان، انتقاد از جنابعالی را «خط قرمز» تلقی کرده بودند، ما هم ملاحظه می‌کردیم و حد نگه می‌داشتیم اما در هر صورت به طیف منتقدان شما تعلق داشتیم. در عین حال نقش و جایگاه شما در میان یاران امام و تاثیر حضور بزرگانی مانند شما در جمع تصمیم‌سازان و تصمیم‌گیران انقلاب، همیشه برای ما برجسته بود و بزرگی شما را نمی‌توانستیم انکار کنیم. بنابراین دعوت از جنابعالی برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری، با حفظ تمام نقدهایی است که از گذشته تا حال بر مواضع و عملکرد شما وارد می‌دانستم و هنوز هم اصلاح برخی از امور شخصی و خانوادگی و سلایق مدیریتی را شرط موفقیت شما در حضور مجددتان در این عرصه می‌دانم. این موارد را جداگانه باید متذکر شوم و در این نوشته جای آن نیست.

Share and Enjoy

اوج بی‌تدبیری است که دوستان انقلاب را دشمن جلوه می‌دهیم

 ادامه گفتگو با یک سایت اصولگرا / قسمت آخر

  اشاره: پیشتر سه قسمت از گفتگوی بنده با یک سایت اصولگرا در معرض مطالعه دوستان قرار گرفت. سایت مذکور در عمل حاضر به انتشار متن این گفتگو نشد و بنده بدون اشاره به عنوان سایت مذکور و بدون ذکر نام مصاحبه کننده، اقدام به انتشار تدریجی متن این مصاحبه در «نقد زمانه» کرده‌ام. قسمت اول با عنوان: نظارت خبرگان بر رهبری؛ نظارت بر صلاحیت‌ها یا عملکردها؟ و قسمت دوم با عنوان: جمهوری اسلامی، مخالفان نجیبی دارد! و قسمت سوم با عنوان: عزمی برای جلوگیری از مداخله سپاه در سیاست وجود ندارد، در معرض مطالعه دوستان قرار گرفت. با این توضیح که این گفتگو در اواخر سال گذشته صورت گرفته بود، قسمت پایانی آن را تقدیم دوستان می‌کنم.

 ***

ـ من یک سؤالی دارم؛ ما یک جامعه‌ای داشتیم که سابقه بیش از دو هزار سال پادشاهی دارد. حکومت ما همیشه تک نفری بوده است. یک جامعه‌ای هستیم که بعضی می‌گویند مردسالار بوده، روحیه مشارکتی پایین بوده؛ مثلاً به رانندگان گفته می‌شود کمربند ایمنی ببندید، مردم نمی‌بندند! بعضی مواقع می‌شود ولی در همه مواقع نمی‌شود که همه چیز را در دستورالعملی به مردم بگوییم. طی این ۳۰ سال، ۴۰ سال با توجه به درگیری شدید امنیتی که داشتیم، می‌توانیم توقع داشته باشیم مردم روحیه کارهای دسته جمعی، پیدا کرده باشند و خودشان بیایند وسط گود اما بعضی اوقات می‌بینیم حتی اگر حاکمان هم جاده را باز کرده باشند تا مردم خودشان انتخاب کنند، باز هم یک عده دوست دارند زیر علم دیگری سینه بزنند! به نظر شما آیا زود نیست که به مردم بگوییم که خودتان بیایید و انتخاب درست انجام بدهید؟ قبل از انتخابات سال ۸۸ خیلی به خیابان‌ها می‌آمدند، دو طرف خیلی وقت‌ها شعار مسخره می‌دهند و بعضاً فحاشی هم می‌شود و درگیری هم ایجاد می‌کنند. یعنی حتی زمانی که حکومت، جاده را باز میکند، خود مردم نمی‌توانند باهم تعامل بکنند. بنده خدایی می‌گفت وقتی آن بالا نشستند و در مناظرات دارند همدیگر را می‌زنند! توقع نداشته باشید مردم این کار را نکنند! مردم به دین حاکمان هستند.

شکوهی: ما در کشوری هستیم که ساختار فرهنگ سیاسی‌اش، غیر مشارکتی است. تجربه نخبگان‌شان در کشورداری کم است، عموماً گرفتار استبداد بودیم و این اواخر، مداخلات خارجی و استعمار هم به آن اضافه شد. در چنین جامعه‌ای وقتی انقلابی رخ می‌دهد، موج عظیم اجتماعی به‌وجود می‌آورد و بر آن شکاف تاریخی دولت – ملت فائق می‌آید و مردم، حکومت را از آن خودشان می‌دانند. به تدریج دوباره طبقه جدیدی از حکومت‌گران در جامعه به‌وجود می‌آید و دوباره واگرایی‌ میان مردم و دولت شروع می‌شود. ریزش‌هایی اتفاق می‌افتد و حتی همان انقلابیون دیروز دچار تزلزل می‌شوند. «نهضت»، به تعبیر مرحوم شریعتی تبدیل به «نظام» می‌شود و آفاتی متوجه این نظام خواهد شد و آن فرهنگ سیاسی استبداد زده غیرمشارکتی دوباره با لباس جدید، حتی به اسم دین، ممکن است بازسازی شود. این آفاتی که شما برشمردید یا من گفتم کاملاً به‌صورت جامعه‌شناختی در جامعه ما وجود دارد. اما راه درمانش قطعاً در این جوامع در دست آن گروه نخبه حاکم است. اینها هستند که می‌توانند با سازوکارها و راهکارهایی، به رشد و تعالی مردم کمک کنند.

Share and Enjoy

اجرای بدون تنازل قانون اساسی، تنها راه‌حل

سال ۹۰ هم آغاز شد. حلول این سال را در حالی گرامی می‌داریم که علاوه بر حوادث مهمی که در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در جریان است، در ایران هم دهها موضوع پراهمیت سیاسی و اقتصادی برای مردم و مسئولان مطرح است و کارهای زیادی بر زمین مانده که باید به سامان برسند. در این نوشته به یک نمونه از این موضوعات مهم و کارهای به گمانم مهمتر از بقیه امور، اشاراتی می‌کنم.

بی‌تردید مهمترین مسئله سیاسی کشور، رخدادهای بعد از انتخابات سال ۸۸ و نحوه مواجهه با پیامدهای رفتاری است که در طی ۲۲ ماه گذشته در کشور شاهد بوده‌ایم. واقعیت این است که حوادث انتخابات سال گذشته یک شکاف عمیق سیاسی را در میان نیروهای انقلاب ایجاد کرده است. عمق این شکاف به میزانی است که برای بسیاری از دلسوزان و صاحبنظران، ارائه راه‌حلی برای پر کردن آن ناممکن به نظر می‌رسد و برخی بر این باورند که باید یک طرف این منازعه را گرفت و از خیر طرف دیگر گذشت. در این زمینه هم دو نظر افراطی وجود دارد که البته بنده با هر دو نظر مخالفم.

Share and Enjoy

مناقشه‌ای که خیری در آن نیست

ظاهرا‌‌‌‌ مرور رویدادهای مرتبط به قطعنامه ۵۹۸ در سالگرد آن، هر ساله به یک بحران و مناقشه میان مسوولان سیاسی منجر می‌شود. در یکی دو سال گذشته، اظهارات متفاوت هاشمی رفسنجانی و محسن رضایی درباره دلایل پذیرش قطعنامه، کار را به جایی کشاند که نامه محرمانه حضرت امام درباره قبول قطعنامه، به اطلاع همگان رسید. امسال مباحث مربوط به قطعنامه، مناقشه‌ای میان دکتر ولایتی و دکتر محمدجواد لاریجانی را دامن زد که معلوم نیست عاقبت آن چه می‌شود.

در جریان مباحث  کلامی اول، جنبه‌های عمومی دفاع مقدس مورد توجه بود و آقایان هاشمی رفسنجانی و محسن رضایی، درست یا نادرست درباره دلایل متفاوت نظام برای پذیرش قطعنامه سخن می‌گفتند و همین‌ امر، ناگفته‌هایی را علنی می‌کرد و درک عمومی از شرایط سال پایان دفاع مقدس را ممکن می‌‌ساخت. حاصل آن مناقشات هم، انتشار رسمی سندی شد که انتقاداتی را به دنبال داشت هر چند نامه قبلا نیز به صورت غیررسمی منتشر شده بود.

Share and Enjoy

چند نکته درباره انتخابات خبرگان رهبری

اشاره: این یادداشت تحلیلی اولیه بر نتایج انتخابات خبرگان است که در تاریخ چهارشنبه ۲۹ آذرماه ۱۳۸۵ در سایت فردانیوز منتشر شد.

در انتخابات خبرگان رهبری، نکاتی قابل تامل است که در چند محور به آن اشاره می‌شود:

۱ – میزان مشارکت مردم در انتخابات خبرگان در مقایسه با تمامی دوره‌های گذشته، بیشتر بوده است. علت این امر می‌تواند به صورت جدی تر مورد بررسی قرار گیرد ولی روشن است که اصلی‌ترین دلیل این امر، همزمانی برگزاری انتخابات خبرگان با انتخابات شوراهاست. یقینا اگر انتخابات خبرگان به صورت مستقل برگزار می‌شد، میزان مشارکت مردم، کاهش می‌یافت.

۲ – برای غالب مردم، این انتخابات در عین حال که مهم است اما جذابیت رقابتی ندارد. مردم می‌دانند که موضوع خبرگان به بحث رهبری مربوط است و در این حیطه، رقابتهای متعارف سیاسی چندان موضوعیت ندارد و به همین دلیل، تمایل همراه با ذوق و شوق در مردم ایجاد نمی‌شود. بویژه آن که این انتخابات به دلایلی از جمله نحوه برخورد سختگیرانه فقهای شورای نگهبان در تایید صلاحیتها، چندان رقابتی نمی‌شود و به همین دلیل، بسیاری از خبرگان با گرایشهای سیاسی متفاوت، حاضر به آمدن به صحنه رقابت نمی‌شوند و فهرستهای انتخاباتی کاملا متفاوت در سراسر کشور شکل نمی‌گیرد.

Share and Enjoy

انتشار نامه امام(ره) و چند نکته قابل تامل

اشاره: این یادداشت در سال ۸۵ به دنبال انتشار نامه محرمانه امام خمینی در باره دلایل قبول قطعنامه ۵۹۸ نوشته شد و احتمالا در روزنامه جام‌جم انتشار یافت.

مباحثات ضمنی میان آقایان هاشمی رفسنجانی و محسن رضایی درباره وضعیت پایان یافتن جنگ در سال ۶۷، از یکی دو سال قبل آغاز شد اما امسال به یک حادثه تازه انجامید و آن انتشار نامه محرمانه حضرت امام (ره) به مسوولان و نمایندگان مجلس شورای اسلامی است.

در این نامه، حضرت امام به صورت صریح، شرایط جنگ را به روایت مسوولان نظامی، سیاسی و اقتصادی کشور تشریح می‌کند و این همه را دلایل و زمینه پایان دادن به جنگ و قبول قطعنامه قرار می‌دهد. نگاهی به محتوای نامه نشان می‌دهد که حضرت امام با تکیه بر نظر کارشناسانه مسوولان، جمع بندی و نتیجه گیری کرده و هر چند تلخ و ناگوار، اما برای تامین مصالح بزرگتر، تن به قبول قطعنامه‌ای داده که تا پیش از این، از قبول آن سر باز می‌زده است.

در عین حال این نامه نشان می‌دهد، پیش از امام خمینی(ره)، برخی مسوولان از سیاست ادامه جنگ بازگشته بودند و اگر کسانی چون فرمانده سپاه، بر ادامه جنگ اصرار داشتند، آن را به تامین مایحتاجی منوط کرده بودند که در آن شرایط دسترسی به آنها، ناشدنی بود و بنابراین به قول امام، تاکید بر این که باز هم باید جنگید، شعاری بیش نبود.

Share and Enjoy