کلیدواژه ‘هولوکاست’

چند نکته درباره «هولوکاست»

روزنامه ایران سه‌شنبه ۹ مهر۹۲

این روزها درباره تغییر ادبیات دیپلمات‌های ایرانی در کنار تغییر لحن مسئولان امریکایی، زیاد حرف زده می‌شود. یکی از بارزترین تغییرات ایجاد شده در سخنان مسئولان ایرانی در سفرشان به نیویورک، استفاده نکردن آنان از تعبیر «هولوکاست» است و این درحالی است که خبرنگاران رسانه‌های غربی در گفت‌و‌گو با دکتر روحانی یا دکتر ظریف، اصرار زیادی داشتند که از آنان سخنی در این باره بشنوند، خواه در تأیید تا از آن برای تداوم سیاست انزوای ایران بهره بگیرند و خواه در انکار تا تغییر سیاست جمهوری اسلامی را در قیاس با دوران احمدی‌نژاد القا کنند. البته آقایان هم به صورت کلی مطالبی را گفتند که اعتراض برخی را در داخل به همراه داشت و مقامات اسرائیلی را واداشت که مقامات ایرانی را به دورویی متهم کنند.
درباره مسأله هولوکاست چند نکته زیر قابل طرح است:
اول- آیا نازی‌ها در جنگ جهانی دوم به صورت گسترده و با روش‌های ضدانسانی، دست به نسل‌کشی یهودیان زدند؟ دلایل زیادی وجود دارد که این اتفاق افتاده است اما ابعاد و وسعت آن ممکن است همانی نباشد که الان صهیونیست‌ها ادعا می‌کنند. البته در اروپا و از جمله در خود آلمان، جریان‌هایی از جمله نئونازی‌ها، این ادعا را کلاً انکار می‌کنند اما به نظر می‌رسد که اگر نشود تمام مدعیات صهیونیست‌ها را پذیرفت طبعاً انکار آن هم آسان نیست. بنابراین دلیلی ندارد مانند نئونازی‌ها فکر کنیم و رسماً به انکار آن بپردازیم. گفته می‌شود آن کس که مسأله هولوکاست را در سبد آقای احمدی‌نژاد گذاشت، در هنگام سالها اقامت در آلمان، تحت تأثیر نئونازی‌های آن کشور قرار گرفته بود. دلیلی ندارد که ما به انکار هولوکاست بپردازیم و بهانه به دست صهیونیست‌ها برای اثرگذاری بر افکار عمومی جهان بدهیم.
دوم- آیا بحث علمی و کارشناسانه درباره این واقعه، ورود به حریم ممنوعه است؟ الان در اروپا ماجرای «هولوکاست» را به یک امر مقدس تبدیل کرده‌اند تا انکار آن مانند کفر جلوه کند. به همین دلیل در کشورهایی که مدعی آزادی مطلق هستند، هر گونه تحقیق و کنکاش در این باره، ممنوع است و اگر کتابی علیه هولوکاست نوشته شود، نویسنده را محاکمه و محکوم می‌کنند. این بعد ماجرا از این جهت که نقض تمامی ادعاهای آزادیخواهانه اروپائیان است، قابل طرح است یعنی ما می‌توانیم این نقطه ضعف دولت‌های اروپایی را همچنان برجسته کنیم.
سوم- آیا تاوان هولوکاست اروپائیان علیه یهودیان را مسلمانان باید بپردازند؟ این نکته حائز اهمیت است که صهیونیست‌ها به بهانه هولوکاست، اشغال سرزمین فلسطین و کشتار مسلمانان و تشکیل حکومت جعلی خودشان در سرزمین ملتی دیگر را توجیه می‌کنند. باید در مقابل این ادعای صهیونیست‌ها ایستاد و تأکید کرد که هیچ دلیلی ندارد تاوان جنایات غربی‌ها را مسلمانان بپردازند.
چهارم- آیا «هولوکاست جدید» در خاورمیانه در جریان نیست؟ قطعاً جنایات اسرائیل در سرزمین فلسطین و کشتن ده‌ها هزار فلسطینی و آواره کردن میلیونها نفر از مردم این کشور و اشغال سرزمین مردمی دیگر و نسل‌کشی موجود در فلسطین اشغالی، یک «هولوکاست» جدید است که باید آن را به دنیا نشان داد. دکتر روحانی و دکتر ظریف به درستی اقدام به محکوم کردن همه نمونه‌های قتل و کشتار انسان‌ها کردند و بر این نکته تأکید داشتند که جنایات علیه فلسطینیان هم مانند کشتن یهودیان در جنگ جهانی دوم، محکوم است. باید نشان داد هولوکاست ضدفلسطینی در گوشه‌ای از دنیا جریان دارد آن هم به دست کسانی که خود را قربانی هولوکاست ضدیهودی نازی‌ها می‌دانند.

Share and Enjoy

سیاست خارجی، مقایسه دو دوره خاتمی و احمدی‌نژاد

مقدمه

نحوه عملکرد انقلابیون در حوزه سیاست خارجی، دائما با دغدغه و نوسان همراه است. دغدغه دارد چون انقلابیون به آرمانهای خود چشم دوخته‌اند و نگران کمرنگ شدن آن در عرصه روابط خارجی هستند و در عین حال از دست رفتن اقتدارشان در سرزمین اصلی انقلاب را هم بر نمی‌تابند. نوسان دارد چون مجبورند در بسیاری از شرایط، به مقتضیات و نیازهای ملموس درون مرزهای جغرافیایی خود تن بدهند و از آرمانهایشان کوتاه بیایند و بعد از مدتی، دوباره به سراغ آرمانها بروند و برای نشان دادن پایبندی خود به این آرمانها، حتی از منافع ملی کشورشان هم بگذرند.

در انقلاب شوروی، تروتسکی به انقلاب دائمی معتقد شد تا از گرفتار آمدن انقلاب کمونیستی به مشکلات درون مرزهای جغرافیایی شوروی سابق، جلوگیری کند و با صدور انقلاب و پیوند زدن سرنوشت خود به موجودیت انقلابها و جنبشهای مردمی در دیگر نقاط جهان، یکباره سرمایه‌داری جهانی را از سطح کره زمین بردارد. در مقابل، استالین به سراغ سوسیالیسم بالفعل موجود در سرزمین معین رفت و تثبیت و تقویت و برتری آن در مقابل سرمایه‌داری را بهترین تصمیم انقلابیون شوروی تفسیر کرد.

در انقلاب اسلامی ایران هم دو رویه «صدور انقلاب» و «حفظ ام‌القری» مطرح شد که بی‌شباهت به وضعیت ایجاد شده در انقلاب کمونیستی شوروی نبود. گروهی بر صدور فیزیکی انقلاب به سراسر دنیا اعتقاد پیدا کردند و نوعی انقلاب دائمی را پی گرفتند و گروهی دیگر، به حفظ اقتدار جمهوری اسلامی به عنوان مامن اولیه انقلاب اسلامی معتقد شدند و منافع آن را بر مفاهیم آرمانی چون صدور انقلاب و کمک به پیروزی جنبشهای انقلابی کشورهای دیگر، برتری دادند.

Share and Enjoy